Creatieve Verbindingen van Ella Hueting

Overpeinzingen van een onderwijsmanager

Vandaag stuurde ik dit stukje in voor Technieuws

Beste mensen,

Het is nog niet zo gebruikelijk bij de HAN: een delegatie Chinezen die door het gebouw heen loopt. Toch was dat het geval afgelopen maandag toen een delegatie van het Institute of Planning and Design van onze Arnhemse zusterstad Wu HAN, onze faculteit bezocht om te praten over mogelijke samenwerking. Ze bezochten ICA en Built Environment en ik begreep dat er verschillende contacten zijn gelegd. Zo’n gebouw heeft meteen een spannende uitstraling als er andere talen worden gesproken. Daar ligt nog een schone taak voor ons weggelegd in de toekomst.

De afgelopen weken heb ik een rondje gemaakt langs alle instituten/opleidingen. Ik maak het rondje af in januari bij de opleidingen die ik nog niet heb kunnen bezoeken. Ik vond het plezierig om weer eens ‘face-to-face’ met iedereen te kunnen praten en de mogelijkheid te krijgen om te vertellen waar we nu op faculteitsniveau mee bezig zijn. Jullie kennen vast ook wel dat gevoel dat je zelf erg druk bent en je afvraagt waar anderen mee bezig zijn. Dat gevoel kende ik zelf heel sterk toen ik nog zelf docent was en ik ‘het management’ maar zag vergaderen. En dan is het leuk om ook eens een kijkje in de keuken te mogen geven. Tijdens de bijeenkomsten heb ik iets verteld over de ontwikkelingen op faculteitsniveau, en we hebben het ook gehad over de wijze waarop we het contact kunnen onderhouden. Mail werd niet door iedereen op prijs gesteld. Kan ik me ook wel voorstellen als ik naar mijn eigen mailbox kijk: puilt dagelijks uit van de mail en dan zit je niet te wachten op nog een mailtje van de faculteitsdirecteur. Papier is natuurlijk helemaal geen optie meer. Zeker niet nu we het thema duurzaamheid als kernthema bij de HAN hebben. Bij Built Environment ben ik uitgenodigd om eens bij de wekelijkse lunch aan te schuiven, die zij op maandag gezamenlijk nuttigen. Dat ga ik in ieder geval doen. Bij ICA suggereerde iemand: maak eens een weblog. Dat triggerde wel, want daar had ik al eerder aan gedacht maar niet echt gedurfd omdat ik vrees die weblog niet regelmatig bij te kunnen houden. Maar het idee bleef toch door mijn hoofd spelen. En deze week ben ik dan toch maar gestart, samen met Masja van Fruchten, de instituutsdirecteur van het instituut International Business & Communication bij de HAN. Zo houden we elkaar aan de gang. Zie https://creatieveverbindingen.wordpress.com/ Het is een blog op persoonlijke titel, maar ik ben van plan om er veel op te schrijven van wat ik dagelijks meemaak. En dan kan iedereen gewoon kijken als hem of haar dat zelf uitkomt: geen post, geen mail. Hans Mestrum heeft ons geholpen de blog in de lucht te krijgen en onder zijn bezielende leiding hebben we de eerste blogs geplaatst. Jullie kennen hem allemaal van www.Hansonexperience.com. En als je hem niet kent is het echt de moeite waard om eens een kijkje te nemen op zijn blog omdat hij heel veel filmt bij ons over techniek en die filmpjes bij hem op de weblog zet. Die filmpjes worden ook veel bekeken, ook door jongeren. Op die manier worden we veel zichtbaarder als techniek.

Mensen kunnen natuurlijk op mijn blog kijken, maar er gaat natuurlijk niets boven persoonlijk contact. Daarom ga ik naast deze blog regelmatig lunches organiseren met studenten en medewerkers om faculteitsbreed over een bepaald thema te spreken. En dan een of twee keer per jaar een rondje bij alle instituten. Zo blijf ikzelf een beetje bij, en weten jullie ook een beetje waar ik me dagelijks achter mijn groen rubberen bureau mee bezig houd.

Deze dagen nopen ons natuurlijk om eens over onze schouder te kijken naar het afgelopen jaar. Terugkijkend kan ik niet anders zeggen dan dat Techniek me volledig gegrepen heeft. Ik vind dat er prachtige dingen gebeuren op onze faculteit. De mensen zijn gepassioneerd. Ook de meeste studenten. Zo hebben diverse studenten van ons (internationale) prijzen gewonnen, worden produkten die gemaakt zijn door onze studenten ook echt in de praktijk gebruikt, en ligt de wereld voor onze afgestudeerden open. Het is nu wel even spannend wat de kredietcrisis ons gaat brengen. Daarom is het zo belangrijk dat we laten zien dat techniek ook een belangrijke rol speelt bij het oplossen van maatschappelijke problemen zoals in de gezondheidszorg en bij het oplossen van milieuvraagstukken. Ik kan het komende jaar dan ook niet anders dan met vertrouwen tegemoet zien. Maar voor die tijd hebben we nog twee weken vakantie en wens ik iedereen de welverdiende rust.

Prettige feestdagen en een Gelukkig Nieuwjaar. En tot op onze nieuwjaarsstamppot op 3 januari?

Hartelijke groet,

Ella Hueting

december 17, 2008 Posted by | artikel | | 4 reacties