Creatieve Verbindingen van Ella Hueting

Overpeinzingen van een onderwijsmanager

Visiting MIT Medialab

Janne Reessink and I just arrived at the Kendall Station.

Goal of our visit is to make appointments about a masterclass at the intersection of art, science and technology ‘to visualize the invisible’, that probably will take place next October. We have worked out our plans very carefully. And now will work them out in detail with Eric Rosenbaum, inventor of the MakeyMakey.

It was in 2008 that I visited  the MIT Medialab for the first time with Janne Reessink. Janne spotted Glorianna Davenport , and we organised a masterclass about storytelling at de Informatica Communicatie Academie at HAN University, where I used to work at that time. Ever since we keep in touch. Glorianna opened the Fablab at HAN University, which we started in july 2010. And 2009 we organized a masterclass by the X-Pollinates with students and lecturers of the Faculty of Engineering, also at HAN University.

The medialab always gets me very inspired: the space for experimenting, the passion, small researchgroups. And although people are very busy, they are always ready to talk about their work to us. We are very excited to meet again this week. Probably there are interesting connections to make with our School of Music at ArtEZ.

Advertenties

juli 8, 2012 Posted by | Uncategorized | , , , | 2 reacties

elk afscheid is de start van een nieuw begin

Wat een prachtig, liefdevol en warm afscheid op 5 oktober. Overweldigend ook: de mooie woorden van Cees van Verseveld, Anne Coppens, Henk Berg en Ron Bormans. Het onverwachte digitale afscheidspraatje van Glorianna Davenport en

arnhems meisje

het Arnhemse meisje dat burgemeester Krikke mij persoonlijk kwam uitreiken.

En de catwalk met al die mooie door studenten en medewerkers gemaakte technische creaties.

 

 

 

 

Het boekje van 302  met alle tweets. En dan natuurlijk al die persoonlijke attenties, kaartjes, mailtjes. De afzonderlijke afscheidsfeestjes, van het HAN managementteam, het directieteam van techniek, de staf, de faculteitsraad en het marketingteam. Wie durft nog te beweren dat ingenieurs niet creatief zijn? Niet goed voor mijn ego, al die aandacht. Maar bij mijn familie ben ik in achting gestegen.

Wat is het moeilijk om afscheid te nemen van een organisatie, en alle mensen die daar onderdeel van uitmaken, waar je met hart en ziel zo lang hebt gewerkt. Aan al die mensen kleven persoonlijke herinneringen. In die 20 jaar neem je heel wat afscheid van mensen. Maar mijn eigen afscheid…

Elk afscheid is de start van een nieuw begin, zei een oud-collega altijd bij de diploma-uitreikingen. Ik heb het vermoeden dat mijn afscheid niet alleen de start is voor nieuwe creatieve verbindingen, maar ook een voortzetting van veel verbindingen die de afgelopen jaren gelegd zijn.

oktober 20, 2010 Posted by | bijeenkomst | , , , , | Plaats een reactie

Afscheid

Creatieve Verbindingen

Ter gelegenheid van mijn afscheid bij de HAN op 5 oktober 2010

Beste Mensen: studenten, collega’s, mensen uit het bedrijfsleven, van de overheid, en collega-instellingen, Lieve Peter, Bernard en Rama,

Dit jaar ben ik  50 en die 50 jaar hebben vooral in het teken gestaan van onderwijs: eerst als leerling en student. Later als docent en manager in het onderwijs. En als ouder van Bernard en Rama. Al heb ik er dan niet voor gestudeerd, ervaringsdeskundige mag ik me dan toch met recht noemen.

Op de kop af 20 jaar heb ik bij de HAN gewerkt: 1 september 1990 ben ik begonnen 1 september 2010 ben ik er weg gegaan. Eerst als docent recht en daarna steeds meer in het management, waarvan sinds 2001 bij de Informatica Communicatie Academie en de laatste 3 jaar als Directeur van de Faculteit Techniek.

Er is die afgelopen jaar veel veranderd bij de HAN. Een periode die bestond uit veel creatieve verbindingen, vooral de afgelopen 10 jaar. Ik wil jullie daarin meenemen vanuit mijn persoonlijke terugblik over de afgelopen 20 jaar. Uiteraard  dus ook vanuit mijn eigen persoonlijke, en daarmee ook beperkte perspectief. De meesten van jullie hebben ongetwijfeld het boek Veelstromenland over de geschiedenis van de Han gezien, en wellicht ook gelezen. Daarin vind je alle feiten terug. Maar deze versie van de feiten nog niet.

Bij voorbaat wil ik mijn verontschuldigingen aanbieden omdat ik niet iedereen persoonlijk kan noemen. Van veel mensen heb ik al in een andere setting, in kleinere kring afscheid genomen. En aan ieder die hier aanwezig is heb ik persoonlijke herinneringen, en ik hoop en denk ook  dat een ieder zich ergens in het verhaal kan herkennen.

OMZIEN IN VERWONDERING

Het is tegenwoordig ondenkbaar dat een docent de lessen uit zijn of haar losse pols geeft zonder dat daaraan een gedegen studiewijzer ten grondslag ligt en zonder dat de student inzicht heeft in het totale curriculum voordat hij met zijn opleiding begint. Toch ging het wel een beetje zo 20 jaar geleden: op de eerste dag kreeg je het boek in de hand gedrukt, en kon je meteen gaan lesgeven. Didactische cursussen bestonden wel maar waren niet verplicht.

Ik weet bijna zeker dat elke docent zich zijn eerste lesdag nog haarscherp kan herinneren. Ik in ieder geval wel. De onwennigheid aan het nieuwe gebouw. In welk lokaal moet je zijn? De afwachtende blik van de studenten. Aan honderden studenten heb ik lesgegeven maar die allereerste klas kan ik me nog als een van de beste herinneren. Dat bleek maar weer eens toen ik afgelopen week een studente van die eerste groep (dus na 20 jaar) tegenkwam op de sportschool. Ik herkende Ulrike meteen. Eerlijk toegeven: ze was ook heel erg goed in het vak recht dat ik gaf. Dat heeft vast gescheeld.

Maar niet alleen de didactiek is een stuk professioneler geworden. Ook de omgeving waarin het onderwijs plaats vindt. Ik begon in het gebouw aan de President Kennedylaan in Velp. 8 jaar heb ik lesgegeven in dit gebouw waar mijn naaldhakken voortdurend bleven hangen in de franje van het versleten grijze tapijt dat tevergeefs op vervanging wachtte. Op dinsdag rook de hele school naar vis omdat dan de viskraam op de parkeerplaats stond. Met uitzondering van mijn zwangerschap, waarbij ik dinsdags nog wel eens kokhalzend voor de klas stond, had ik er niet zo’n last van. Ik hield gelukkig van vis. De collega’s die niet van vis hielden hadden het lastiger op dinsdag.

Vergelijk dat maar eens met de prachtige onderwijsgebouwen van tegenwoordig.

Ook de tentamenperiodes zagen er anders uit. In die tijd veelal nog massaal gehouden in de Eusebiuskerk of in de kerk aan de Rozendaalse straat.  In mijn naïviteit had ik geregeld dat mijn eerste tentamen 4 uur duurde. Studenten zuchtten en steunen. Ik werd op het matje geroepen bij de studierichtingsleider: dit was toch geen universiteit. De studenten die bij mij les hadden gehad vertelden echter achteraf, ondanks hun gesteun en gemopper, wel vol trots over het lange tentamen. Dat was pas serieus werk! Later werd de duur van tentamens aan regels gebonden. Een tentamen mocht niet langer duren dan 2 uur.

Bij de eerst volgende les werden de nagekeken tentamens weer uitgedeeld en klassikaal besproken. Vooral de veel gemaakte fouten. En studenten konden achteraf individueel vragen stellen over hun tentamen. Ter plekke konden ze protesteren als ze het niet eens waren met de beoordeling, wat echter niet vaak gebeurde. Later werd inzage geformaliseerd: op vaste tijdstippen in aparte zittingen met surveillanten mogen studenten hun tentamen in kijken en als ze het niet eens zijn een bezwaarschrift indienen, wat de docenten dan weer 2 dagen later nagekeken moeten hebben. Hiermee wordt voorkomen dat studenten tijdens de nabespreking frauderen. Maar nabespreken is er helaas niet meer bij.

Een aantal jaren later werd ik studierichtingsleider wegens de ziekte van de toenmalige studierichtingsleider Hein Beuman. Ik gaf 28 uur les  en daarnaast deed ik het management van de opleiding. En al snel daarna volgde ik Henk van Sonsbeek op bij de opleiding Fiscale Economie. Dat kon er toen ook nog makkelijk naast. Nog geen begrotingen en functioneringsgesprekken. Laat staan R&O gesprekken. Ik bewaar warme herinneringen aan Beuman en Van Sonsbeek (in die tijd noemden we onze bazen nog bij de achternaam). En ook aan de tijd waarin we met een klein groepje mensen zo ongeveer dag en nacht werkten om de zaken draaiend te houden, heb ik goede herinneringen. Wat dat betreft is er nou ook weer niet zo veel veranderd.

Ja, het hobbyisme van het lesgeven is er inmiddels helemaal af. Net zo als het management een stuk professioneler is geworden. Van matrix organisatie zijn we een echte lijnorganisatie geworden. En na de fusies zijn opleidingen geclusterd in instituten. Allemaal ontwikkelingen die naar mijn idee het onderwijs ten goede zijn gekomen. Soms zijn we misschien wat te ver afgedwaald in onze pogingen om het allemaal zo goed mogelijk te doen. Weegt het beperken van fraude door formele inzages, op tegen het feit dat we onze tentamens niet meer klassikaal kunnen nabespreken? En kunnen we nog wel voldoende geld aan het onderwijs besteden naast allerlei andere maatschappelijke verplichtingen die we hebben? Als instituutsdirecteuren maakten we nog wel eens een grapje als docenten ons (overigens terecht) verweten dat we te weinig tijd voor hen hadden. Tja, zeiden we dan, we zijn zo druk met R&O gesprekken dat we geen tijd meer voor de docenten hebben. Je moet dan bedenken dat er een periode is geweest dat ik in het voorjaar wel 100 functioneringsgesprekken hield.

WORLDWIDE?

De ontwikkeling an ICT en de opkomst van het internet heeft ook veel veranderd in het onderwijs.  Ik kan me herinneren, het moet ergens in 1995 zijn geweest, dat ik klachten kreeg van studenten dat ik mijn post niet las. Daar begreep ik niets van want ik las mijn post altijd. Toen bleek dat ik een digitale postbus had. E-mail, ik hoorde er voor het eerst van. Toen nog niet wetend dat ik ooit in zo’n prominente ICT omgeving zou komen te werken. Enkele jaren later schreef ik er een stukje over op Hannovatie. Ik citeer: ‘ De ICT gaat ons werk en onze levens drastisch veranderen en voor de generatie die wij nu in de klas hebben zitten geldt waarschijnlijk dat die al bijna niet meer weet hoe dat oude tijdperk eruit ziet. De Homo Zappiens is opgestaan.’

Tjonge, wat een achterhaalde passage. Ik kan me zelf niet eens meer een leven zonder mobiele telefoon, pc of tomtom voorstellen. En sinds 1 september ben ik zelfs overgegaan op de Mac.

DE VERLEIDING VAN TECHNIEK

Er ging een wereld voor mij open, eerst door mijn werk bij ICA en later bij de Faculteit Techniek. Een wondere bètawereld waar ik als echte alfa mijn ogen uitkeek. Maar waar ook een forse uitdaging lag, en nog steeds ligt. Hoe laten we aan de buitenwereld zien hoe mooi, innovatief en creatief deze bètawereld is. Hoe zorgen we dat ook meisjes zich thuis voelen in de wereld van bits en bytes, meet- en regeltechniek, autotechniek, en civiele techniek? Om maar een paar van deze bètawerelden te noemen. We noemden ons programma ‘ De verleiding van Techniek’ . De kunst is om de wereld van techniek, die in onze huidige tijd aan het oog onttrokken is, weer zichtbaar te maken. Niet het wegstoppen van de techniek, maar juist het zichtbaar maken van de techniek. Mijn bezoek aan het Medialab van het MIT (waar ik Glorianna Davenport heb leren kennen) opende mijn ogen voor de experimentele toepassingen van techniek in samenleving. Mitch Resnick introduceerde de creatiespiraal. Door de snelle technische innovaties hebben we steeds meer creatieve mensen nodig die zich snel kunnen aanpassen. Die creativiteit kunnen we stimuleren met techniek. Hij leerde ons de toepassingen van Scratch en de Pico-crickets. (FILMPJE ) en onder een heuse boom in het Medialab maakten we kennis met de X-pollinates. En later met Neil Gerschenfeld van het Fablab. Zij hebben de inspiratie gegeven voor de ideeën over de nieuwe opleiding Technologie en Samenleving.

En aan de oprichting van het HanLab . En vervolgens het FABlab binnen de HAN. En daaruit is ook onze missie voortgevloeid: techniek ten dienste van de samenleving. Techniek is immers de ruggegraat van onze samenleving en de motor van innovatie.

Het is een bittere noodzaak voor de groei van onze economie dat we meer bètamensen opleiden. Dat is ook de reden dat we het ons niet kunnen permitteren om 50% van onze samenleving (namelijk vrouwen) uit te sluiten van de techniek en de ICT.

Reeds bij de opening van ICA besteedden Deny en ik hier aandacht aan. Ik denk niet dat er veel uitnodigingen de krant haalden, maar deze stond er fraai op, zeker een halve pagina groot. Hij was niet in HAN stijl, maar daar werd toen nog niet zo zwaar aan getild. En hij werd ons ook niet door al onze vrouwelijke collega’s in dank afgenomen. In ieder geval studeren er nu wel veel meer meisjes bij ICA.

Bij de Faculteit Techniek ligt er nog een opgave als het gaat om brede instroom. Het was de bedoeling dat de opleiding Technologie en Samenleving in dit gat zou voorzien. Helaas staan hier nog steeds wetten in de weg, en praktische bezwaren. Van mensen die onvoldoende begrijpen hoe de jongere generatie verleid kan worden. Young Works heeft met haar Betamentality model deze jongeren op een uitstekende manier in beeld gebracht: de geïnteresseerde generalisten. Jongeren die de bètavakken wel aankunnen maar breder geïnteresseerd zijn dan de concrete bèta’s. Ik hoop van ganser harte dat het Miranda en haar collega’s lukt om overmorgen de overheid ervan te overtuigen dat deze opleidingen voorziet in een lacune binnen ons bètaonderwijs. En dat de opleiding Technologie en Samenleving zal zorgen voor ook meer instroom in de traditionele techniekopleidingen. Net zoals de opleiding Communication & Multimediadesign dat heeft gedaan bij de ICT opleidingen.

CREATIEVE VERBINDINGEN

Afscheid noopt onvermijdelijk tot terugkijken. Elke periode had zijn eigen charme. Elke periode brengt zijn eigen herinneringen met zich mee. En deze zijn zo talrijk dat ik bij de voorbereiding van dit verhaal meer tijd bezig ben geweest met schrappen dan met schrijven. Zo blijven in dit verhaal buiten beschouwing de creatieve verbindingen met het Platform Bèta Techniek dat ons nauwlettend beoordeelde maar er ook altijd was als we hulp en steun nodig hadden. De Raad van Advies van ICA, onder het bezielend voorzitterschap van Henk Berg, die ons met raad en daad bij stond bij onze experimenten in onderwijs- en organisatiestructuren. En de pril van start gegane Raad van Advies van TES. VHTO die ons leerde dat 30% meisjes een kritiek percentage is.

De HAN-NRC creative masterclasses  die ons inspireerden bij nieuwe ontwikkelingen en waar we nog steeds contacten hebben met deelnemende studenten en sprekers. En de inspirerende brainstorms met Janne en Roy ter voorbereiding. De samenwerking met andere onderwijsorganisaties (SHEET 17), zoals de ROC’s, VO-scholen en universiteiten, die niet alleen heel vruchtbaar was maar ook buitengewoon plezierig. De samenwerking met de honderden bedrijven. Bedrijven die steeds opnieuw bereid waren om onze studenten een werkplek te geven. Vaak hadden ze er daarmee ook een junior consultent bij. En specifiek de Ondernemerskring Arnhem. De talrijke startende studentbedrijven, waaronder de Ecotuk, Sit en Heat, 2keer, en natuurlijk Microflown, wellicht het meest innovatieve bedrijf op het gebied van acousitic dat binnen onze faculteit gevestigd is. Buro 302, waarvan Jop Geven en Anne Coppens de exponenten zijn. En dan de ingenieursvereniging Kivi Niria dat hier morgen haar jaarcongres houdt. De samenwerking met de plaatselijke overheden. Met name de gemeenten Arnhem, Nijmegen, Doetinchem en Helmond. (Filmpje)

Een bijzondere bijdrage heeft ook mijn gezin geleverd. Rama en Bernard die voortdurend als proefkonijn dienden als ik moest beoordelen of het voorlichtingsmateriaal aantrekkelijk genoeg was. Of de nieuwe poster voor TES aansloeg of er geholpen moest worden bij de voorlichtingsdagen. Peter, mijn grote liefde, die jaar in jaar uit mijn klankbord was. Mijn geweten en mijn relativeringsvermogen.

Specifiek wil ik noemen de samenwerking met de andere faculteiten. De laatste jaren is met name met de faculteit educatie een mooie verbindingen ontstaan als het gaat om het opleiden van jonge mensen in de techniek. En met de faculteit economie voor wat betreft het ondernemerschap. Het ondernemerschap is niet meer weg te denken binnen onze faculteit en krijgt nog steeds meer nadruk. Het Centrum van Ondernemerschap heeft ervoor gezorgd dat de studentbedrijven en jonge starters ook daadwerkelijk de steun kregen die zij nodig hadden om te kunnen starten en door te groeien. Een mooi voorbeeld daarvan is op dit moment razend actueel: De Ecotuk en Sit en Heat, behoren tot de 4 genomineerde Nederlandse spin-off bedrijven voor de Clean Tech Open Ideas World Competition. Vandaag deden zij hun pitch. Vlak voordat ik hier kwam werd ik gebeld dat Ecotuk heeft gewonnen en worden dus namens Nederland uitgezonden naar San Fransisco. Ik weet niet of jullie het horen Frank en Ruben, maar er wordt hier hard geapplaudiseerd voor jullie. En ook Ralph en Jorg, gefeliciteerd met jullie prestatie.

Ook voor onze faculteit iets verder van huis, met de faculteit GGM is een mooie verbindingen ontstaan en zijn er multidisciplinaire projecten als het gaat om zorgtechnologie.

Prominente figuren uit Nederland zijn bereid geweest hun naam aan onze faculteit te verbinden, ons te adviseren, ons met raad en daad terzijde te staan, hun kennis met ons te delen. Daardoor waren we in staat goed in te spelen op nationale en internationale trends, konden we tegen de trend in fors groeien de afgelopen jaren en konden we toonaangevende projecten doen.

Een van die projecten is het Theewaterskloofproject.

SAMEN

W

We hebben mooie resultaten behaald met onze faculteit en ik hoop en denk ook dat we met onze faculteit een bijdrage hebben geleverd aan de innovatiekracht van onze Nederlandse samenleving. De externe verbindingen die ik zojuist noemde zijn daarbij van wezenlijk belang. Maar een ding weet ik zeker: deze min om meer experimentele ontwikkelingen waren alleen mogelijk door de goede en hoge kwaliteit van ons onderwijs en onze docenten. En dan praat ik over een geschiedenis van zo’n 60 jaar techniekonderwijs waarbij die basis is gelegd. Alleen met zo’n basis is het mogelijk om nieuwe innovatieve richtingen in te slaan. De enthousiast sfeer binnen onze faculteit, waarbij een ieder steeds weer klaar stond om mee te denken, de handen uit de mouwen te steken, in het week-end naar voorlichtingsbijeenkomsten ging over techniek, de deskundigheid van ons docententeam, zijn van onschatbare waarde. En niet te vergeten de groep mensen die ik ‘de stille kracht’  zou willen noemen: onze stafmedewerkers van de faculteit, de mensen van het servicebedrijf, waaronder vooral ook de schoonmakers en conciërges, die bijna letterlijk dag en nacht voor ons klaarstaan. En waarvan ik me bewust ben dat zij, als wij hier zo meteen allemaal vertrokken zijn, nog de boel moeten opruimen, schoonmaken en inrichten, zodat op deze zelfde plek morgenochtend de opening van het KiviNiria congres kan plaats vinden. Onze samenwerking door alle gelederen van het onderwijs heen, heeft ons sterk gemaakt.

Het opleiden van jonge mensen, het benutten van hun talenten. Dat proces faciliteren is het mooist dat er is wat mij betreft. Het is de peiler van onze samenleving, onze toekomst, een toekomst die ver over onze schaduw heen riekt. Met nadruk zeg ik faciliteren omdat onze rol als manager geen heldenrol is maar vooral een ondersteunende rol. De heldenrol is weggelegd voor onze studenten en docenten. De voldoening en tevredenheid halen wij, managers, niet uit de waardering voor Ons werk, maar uit de waardering voor onze docenten. Als studenten daar tevreden over zijn, dan doen wij ons werk goed. Als er problemen zijn dan komt men bij ons en worden wij, managers, daarop aangesproken. Als het goed gaat dan is de eer voor onze studenten en docenten. En zo hoort het ook.

Het zal jullie niet verbazen dat voor mij de allermooiste momenten van een schooljaar bestonden uit de start van het schooljaar en de diploma-uitreiking.

Een mooiere dag dan deze, om afscheid te nemen,  kan ik me dan ook niet voorstellen: 5 oktober, de dag van de leraar.

Ik wil afsluiten met een citaat van Desmond Tutu: one of the greatest gifts we can give to the other generation is our experience, our wisdom.

Lieve mensen, het was een prachtige tijd. Hartelijk dank dat ik met jullie heb mogen samenwerken.

oktober 6, 2010 Posted by | bijeenkomst | , , , , | 1 reactie

Dreamteam

Afgelopen maandag in Palantijn met mijn ‘ oude’ Marketing en Communicatieteam, ter gelegenheid van mijn afscheid, herinneringen opgehaald aan de PR-acties voor ICA en Faculteit Techniek. Zoals de start van Dig-e-vent, de Baangarantie-aktie, de profielkeuzedagen, de voorlichtingsdagen, en laatstelijk de totaal nieuwe folderlijn voor techniek als pilot binnen de HAN,  enz. enz. Regelmatig liepen we aan tegen dilemma’s zoals HAN-formats en onze eigen wijze waarop we de verleiding van techniek wilden uitstralen. Of de beperkingen van de website, waardoor er in eerste instanties geen filmpjes op afgespeeld konden worden. Af en toe vielen er ook harde woorden, als ik vond dat het anders of sneller moest, of Meta, de acountmanager, vond dat nieuwe akties niet in de planning en prioriteiten pasten. Maar uiteindelijk kwamen we er altijd uit. En dat is ook zoals het hoort: zeggen waar het op staat, wat je vindt, en onder (tijds)druk af en toe ook boos worden, maar uiteindelijk altijd vertrouwen in elkaar dat het goed komt, en samen van het resultaat genieten. En vooral ook veel lachen. Het Marketing en

het mcv team tijdens 'Tequila met Ella'

Communicatieteam was wat dat betreft ‘Het Dreamteam’ . Met Meta, als acountmanager, die er voor verantwoordelijk was dat alles uiteindelijk weer op zijn pootjes terecht kwam, en regelmatig planningen en inzet moest aanpassen om aan niet geplande wensen en ontwikkelingen te voldoen. Lex die de website van faculteit techniek een enorme boost heeft gegeven en vaak tot in de late nachtelijke uurtjes nog films aan het uploaden is. Ine en Mariel, met elke keer nieuwe ideeen voor de werving van nog meer ICA studenten. Joanne, die uiteindelijk met docent Constant (niet op de foto) zorgde voor de best gewaardeerde profielkeuzedag van de HAN. Kyra die de site ‘ duurzaamheid Techniek’ heeft opgezet in een volledige nieuwe jas. En Martine (die net 1 dag was bevallen van haar dochter toen deze foto werd genomen en er dus niet opstaat), die vooral Autotechniek flink in de publiciteit heeft gezet. Verder missen nog Paul (de vervanger van Martine), die een bijdrage heeft geleverd door nieuwe foto’s op de nieuwe wervingsfolders voor het komende jaar. En Eric, die zorgt voor de filmpjes op de site. En natuurlijk Hans Mestrum; hij werkt niet in het marketing en communicatieteam, maar rechtstreeks voor de faculteit techniek.

Gezamenlijk met alle betrokken docenten hebben we ervoor gezorgd dat de instroom de afgelopen 3 jaar bij de faculteit techniek met 18% is gegroeid, tegen de trend in. Ook dit cursusjaar weer. En we de innovatieprijs in de wacht hebben gesleept. Nog even gezamenlijk gefilosofeerd over de rode draad: nooit iets beloven dat je niet waar kunt maken, authentiek blijven, en laten weten waar je goed in bent.

Ook tijdens onze lunch, door Kyra ‘ Tequila met Ella’ gedoopt, in Palantijn weer heerlijk gelachen. En af en toe ook een traan weggepinkt toen ik al die lieve woorden hoorde, en zo ongeveer letterlijk in de watten werd gelegd. Super!

september 12, 2010 Posted by | bijeenkomst, communiceren, techniek | , , , , | 1 reactie

Techniek trekt over de Rijn en de Waal

Volgende week starten er nog meer techniekopleidingen in Nijmegen. Naast de opleidingen van  Applied Sciences en ICA komt er een gemeenschappelijke propedeuse van Civiele Techniek/Bouwkunde en een gemeenschappelijke propedeuse Elektrotechniek/Werktuigbouwkunde. In januari gaan deze opleidingen naar het prachtig nieuwe Technovium gebouw van het ROCNijmegen. Omdat dat gebouw pas in januari 2011 wordt opgeleverd starten de studenten, zoals het zich nu laat aanzien 6 groepen,  in het gebouw van de HAN aan de Berg-en-Dalse weg. Afgelopen vrijdag bracht ik er een bezoek met Kea Bouwman, de projectleider van de HAN voor het project MplusH (doorlopende leerlijn MBO-HBO) waar deze gemeenschappelijke propedeuses een uitkomst van zijn. Het gebouw overtrof al mijn verwachtingen. Ik kan me voorstellen dat het gebouw wat bedrukkend zou kunnen zijn als je er als 12-jarige puber in de jaren ’60 bij de paters les krijgt. Maar met zijn moderne faciliteiten is het nu wel een prachtige omgeving om in te studeren. Het kan niet anderse dan dat onze studenten en collega’s het hier de komende tijd naar hun zin zullen hebben. Onderstaand een impressie.

Kea Bouwman en Betty Engelen, die het gebouw heeft ingericht en 'Managed' heten ons welkom

 

het plafond

het trappenhuis

de aula

nog een echte ouderwetse bibliotheek, helaas niet meer actueel

 

de medewerkerskamer

augustus 22, 2010 Posted by | bijeenkomst, locatie | , | Plaats een reactie

Fablab at Han-University: how it happened

Last Thursday we openend at HAN-university the 5th Fablab in the Netherlands, the 8th Fablab of the Benelux. Glorianna Davenport,  of the medialab at MIT,  was present at the opening ceremony.

She gave us a very special gift: how to make your own chair by Klaas Gubbels. (By breakfast the day after, she already had worked out a wonderful concept about a chaircompetition by the FABlab). By coincidence the colleagues of the FABlab managed to make the same day several FABlab Chairs.  

Part of the ceremony was signing the license for FABLab Arnhem. Because Ton Zijlstra, chairman of Fablab the Netherlands, was not able to come in person, the signing ceremony took place by Skype, while Ton was at Schiphol. He toastes with us: we a glass with ‘bubbles’ and Ton a plastic bottle with water. Just like the tradition of the FABlab.  He posted a blog about this ceremony: http://www.fablab.nl/

I was so glad to see that colleagues and students came from several  faculty’s: education, economy and technology. Jetty Schaap, dean of the faculty of Management, unfortunetly was not able to come. Titia Bredee, dean of the faculty of education was there and told us how important technology is for primary schools. In my view this one of the first great multidisciplinary lab at HANuniversity  where students and lecturers are working together.

And this is how it happened:

The celebration went on the same night at the Tai restaurant, where we sat together with all the ‘founders’ of the Fablab. There was also Jorg Rijkschroeff, just back from the United States, where he also visited the Media lab. (even voor de Nederlandse lezers: de oudoom van Jorg Rijkschroeff blijkt Paul de Blok te zijn, waarover ik eerder blogte. De wereld is klein)

 

Above some pictures from our dinner at the tai restaurant, on which Inez Kohlmann. She was what we call in The Netherlands ‘de stille kracht’ (the silent power) of this project.

Our social media expert Hans Mestrum posted already the same night the photo’s of the opening ceremony 0n his weblog, and is the author of the video’s.

It was a fabulous day! Better together!

juli 10, 2010 Posted by | bijeenkomst, evenement, speech, techniek | , , , , | 2 reacties

een twee tien

Het mailtje van de dag kwam gisteren pas om 23.13 binnenvliegen. Het was een mail van Guido Crolla, docent bij ICA en ook wel bekend als ‘de denkbeeldhouwer’. Hij probeert in een vernieuwend onderwijsconcept het uiterste uit de talenten van zijn studenten te halen binnen de minor Digital Media Productions. Hij heeft in de Vossenstraat een broedplaats ingericht. Van daaruit wordt gewerkt aan opdrachten voor het MKB. Hierbij een citaat uit zijn mail:

‘Maandag 01.02.2010 hebben we letterlijk de bezem door het pand gehaald. De broedplaats hebben we heel pragmatisch www.eentweetien.nl genoemd, naar de startdatum 01.02.10 Van hier uit moet ieder individu, alleen, binnen een of meerdere teams, in het collectief zijn weg gaan vinden. Een flinke opdracht. De eerste twee weken werd er hard teruggegrepen naar de bestaande kennis en gewoonten. Veel studenten legden de ‘schuld’ voor hun gedrag nog buiten zichzelf. Er is geen internet…, in het rooster staat dat we alleen les hebben op donderdag…., dat had je beter moeten communiceren…. Die tijd is voorbij. Het is mooi om te zien wanneer jongeren voor zichzelf gaan staan en de perceptie van anderen maar even voor lief nemen.’

Een buitengewoon inspirerend concept. Ik ben benieuwd naar de ervaringen van de studenten. Daar horen we vast nog meer van.

maart 5, 2010 Posted by | broedplaats | , | 1 reactie

we arnhem

Hi Masja,

Vanochtend bij het ontbijt werd ik verrast door een artikel over We Arnhem: een groep studenten die creatievelingen in Arnhem bij elkaar wil brengen.

WE ARNHEM by Denkbeeldenstorm.

Wat een prachtig initiatief en een mooi site. Ik sta er elke keer weer opnieuw versteld van wat onze studenten weten te presteren als ze iets doen waar ze enthousiast over zijn.

Groet,

Ella

oktober 23, 2009 Posted by | evenement, Uncategorized | , | Plaats een reactie

de nieuwe achterhoek

 

dna by ontwerpplus.dna by ontwerpplus.

Dit week-end is een groep studenten in Doetinchem aan de slag om een concept te maken voor de toekomst voor De Achterhoek. Ik ben er zojuist geweest en de sfeer is bijzonder inspirerend. De studenten zitten in een klein kasteeltje, De Kelder, achter het Slingelandziekenhuis. Ze werken daar, onder leiding van docent bij ICA Guido Crolla, 2keer (oud studenten van ICA) en Lollypop aan het concept. Ze zetten zoveel mogelijk al meteen on-line, zodat je bijna life kunt volgen waar ze mee bezig zijn. In 4 dagen wordt het concept gemaakt en morgenavond wordt het gepresenteerd aan de gemeente. Ik vroeg aan Ezgi van 2keer waarom de studenten mee doen en zij  gaf aan dat het voor hen voldoende is dat ze gehoord worden en dat hun stem telt. Is dat niet fantastisch? Ik vind het ook heel bijzonder dat een aantal mensen van de gemeente hier zo actief bij betrokken is. Zo kookt vanavond de directeur Strategie van de gemeente Doetinchem (Johan Veltkamp) voor de studenten. Ik heb al stiekem naar de eerste resultaten mogen kijken van de afgelopen dagen. Ik raad iedereen aan om een kijkje te nemen op de website van De Nieuwe Achterhoek. Nog los van de inhoud van de bijeenkomst is deze manier van werken, naar mijn idee, DE manier om in een heel korte tijd nieuwe initiatieven van de grond te krijgen.

oktober 11, 2009 Posted by | bijeenkomst, evenement | , , , , | 4 reacties

Over monsters, newjuice en nieuwe schoenen

Hi Masja,

Mooi om te zien dat Renger van der Zande het zo goed doet. Heel bijzonder dat iemand die zulke prestaties levert ook nog ‘gewoon’ studeert. Daar heb ik enorme bewondering voor. Je vertelde me eens dat hij de enige autoracer is die daarnaast nog studeert?

Je hebt me nieuwsgierig gemaakt naar ‘Puberbrein binnenste buiten’. Ik ga het snel kopen en lezen. Het is mooi dat deze boeken een heel ander beeld geven over jongeren dan het beeld dat mensen hebben bij de borreltafel. Dan lijkt het net alsof vroeger iedereen beter was en harder werkte. Gelukkig klopt dat beeld niet. Integendeel: ik denk dat wij zelf nog veel te leren hebben om onze studenten bij te benen, en te helpen om hun weg te zoeken in de wir-war van mogelijkheden waaruit ze kunnen kiezen. Hoe houd je je staande in een wereld waarin alles mogelijk lijkt en je door de commercie als volwassene behandeld wordt? Daar kunnen wij als opvoeders en docenten een belangrijke rol in spelen. Als we willen tenminste. Nou, ik draaf weer door terwijl ik het boek nog niet eens gelezen heb. Ik laat je nog weten wat ik ervan vind.

Vanmiddag ben ik bij de opening door Edgar Vos van het Monsteratelier geweest Ik heb er al eerer over geschreven: een concept waarbij ontwerpers de gelegenheid wordt gegeven om hun ontwerpen tot max. 50 stuks te laten maken door leerlingen van het ROC. Super! Echt de complimenten voor Pieter Jongelie (ook docent bij de Informatica Communicatie Academie, dus ik stond er heel trots bij vanmiddag), die de initiatiefnemer is. Hierdoor worden ontwerpers geholpen om hun ontwerpen ook aan een wat groter publiek te verkopen. Het Centrum van Ondernemerschap van de HAN hierbij ook betrokken om de starters te helpen hun onderneming succesvol op te zetten.

Over ondernemerschap gesproken. Wist je al dat de opleiding Technische Bedrijfskunde de eerste opleiding is die het Certificaat Ondernemerschap van de Stichting Certificaat Ondernemerschap heeft gekregen? Hieronder haal ik even een stukje aan uit het persbericht:

“Hans van Onzen van de landelijke Stichting Certificaat Ondernemerschap (CO) heeft op 9 juni de voltijd- en deeltijdopleiding Technische Bedrijfskunde van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN) gecertificeerd. Het is voor het eerst dat deze erkenning aan een opleiding wordt toegekend.

 

Al sinds de hbo-opleiding Technische Bedrijfskunde (TBK) bestaat, is Ondernemerschap in het onderwijsprogramma verweven. Het wordt in de hoofdfase aangeboden en bestaat uit de vakken: Ondernemingsplan, Student Company, Marketing, Ondernemersvaardigheden, Strategie en Financieel.

Studenten die dit programma met succes hebben afgesloten en willen doorgaan voor het volledige certificaat ondernemerschap, krijgen door de erkenning van de stichting CO voortaan automatisch vrijstelling voor al deze onderdelen. Om het volledige certificaat te verwerven, moeten de studenten alleen nog het landelijke examen Financieel Management afleggen. De voorbereiding op dit laatste examen vindt ook binnen de HAN-opleiding plaats. Met het certificaat Ondernemerschap is een hbo-student optimaal voorbereid om na de opleiding als zelfstandig ondernemer, of in dienst van een bedrijf aan de slag te gaan.”

Wat leuk dat jullie studenten van Small Business het internationaal zo goed doen met ondernemerschap! (O ja, je moet niet meer zoveel afkortingen gebruiken, hoor: DO, MVO, SB&RM. Voor jou vast gesneden koek, maar ik moet eerste heel hard nadenken voordat ik me realiseer waar die afkortingen voor staan. Laat staan iemand die helemaal niet thuis is in die wereld. )

Nog een laatste nieuwtje voordat ik ga afsluiten: vrijdag 26 juni en zaterdag 27 juni (dus komende week) vindt het evenement New Juice plaats. Een evenement voor art & technology, georganiseerd door 4 studenten van de opleiding Communicatie & MultimediaDesign. Hier spreekt onder andere Frank Kresin van De Waag Society. Het programma ziet er prachtig uit. Komt allen, zou ik zeggen.

Fijne week en tot snel.

Ella

PS:  ik kreeg nogal wat reacties op mijn nieuwe schoenen. Bij deze antwoord aan allen: ja, ze zitten prima, maar ik kan er niet een hele dag op lopen. En morgen trek ik ze aan.

juni 21, 2009 Posted by | bijeenkomst, boek, evenement | , , , | Plaats een reactie