Creatieve Verbindingen van Ella Hueting

Overpeinzingen van een onderwijsmanager

Het schoolreisjegevoel

foto 6

Ik verheugde me erg op het bezoek aan de Hannover Messe op 15 april. De grootste industriebeurs van de wereld. En als Fontys zouden we er ook op verschillende plaatsen staan, onder andere met ons TeamRembrandts, en onze nieuwe collega Baxter. Maar….op 1 dag heen een weer met de bus met onze studenten….ik had het gevoel dat ik die periode toch een beetje achter me gelaten had. Ik probeerde er nog tussenuit te komen door voor te stellen op eigen gelegenheid te gaan, maar toen ik het ongelukkige gezicht van mijn collega zag, die al weken met de voorbereiding bezig was, besloot ik toch maar met de bus mee te gaan. En zo toog ik op woensdagochtend om half 5 ’s ochtends eerst met de auto naar de grenspost bij Venlo om vandaar om 6 uur opgehaald te worden door een 4-tal bussen met zo’n kleine 200 studenten. Meteen wist ik het weer: het schoolreisjegevoel. Een strenge, in ons geval Belgische buschauffeuse die de groep goed in haar greep had. Met een ‘Awel, jongen, als ge iets wilt komen zeggen, kom dan maar naar voren, dan geef ik u de microfoon en moogt ge het voor de hele groep komen vertellen’, wist ze de grote monden meteen in de kiem te smoren. Van vroeger herinnerde ik me dat we altijd veel zongen in de bus, maar daar was het nu nog te vroeg voor. De meesten, inclusief ikzelf, dutten wat tot we om 11 uur aankwamen in Hannover. O ja, zo voelt dat weer: iedereen moet tegelijkertijd een toegangsticket hebben. Afspraken maken over wanneer we weer bij de bus moeten zijn, wat je moet doen als je de weg kwijt raakt, …..Gelukkig zijn onze studenten geen kinderen meer: wie te laat is moet op eigen kracht naar huis terug.

In de immense hal viel de groep uiteen in allemaal kleine groepjes die hun eigen gang gingen. De beurs is zo groot dat het fysiek onmogelijk is om alles op een dag te zien. Elk groepje had zijn eigen prioriteiten: energie, automatisering, de digitale fabriek, onderzoek naar nieuwe productietechnologieën, … Ik was letterlijk overdonderd door de enorme omvang van deze beurs, en voelde de eerste verlammingsverschijnselen optreden door de enorme veelheid van keuzemogelijkheden. Ik overwoog even om weer terug naar de bus te gaan en daar mijn mail te gaan checken, maar gelukkig werd ik onder de hoede genomen door mijn collega’s.

foto 1foto 2foto 4

Ze namen we eerst mee naar High TechNL waar we als Fontys ook vertegenwoordigd waren, met ons Centre of Expertise High Tech Systems en Expertisecentre Gezondheidszorg en Technologie. Even verderop stonden we ook nog met collega Baxter bij Brainport Industries. Ik keek er bijna overheen toen ik zocht naar een soort marktkraampje, maar we bleken met Nederland zo ongeveer een hele hal te bezetten over industriële automatisering: 1800 m2! Hoezo, einde van de maakindustrie in Nederland? Collega Wim die gespecialiseerd is in duurzame energie, leidde mij rond in de hal die daarover ging: windmolens, elektrische aandrijving, zonnecellen, waterstofcellen, biogassen, … onze collega’s van de TU/e met Storm. Wat wordt de nieuwe energiebron in de toekomst? Niet één energiebron, leerde ik, maar meerdere, afhankelijk van de omgevingsfactoren in de regio zijn de toekomst. Op dit soort momenten word ik overweldigd door het gevoel dat we met onze Engineeringsopleidingen in het hart van de verandering zitten, en tegelijkertijd met de vraag: hoe kunnen we onze studenten hier zo goed mogelijk voorbereiden op een wereld die zo snel verandert? Ik realiseerde me dat ik natuurlijk toch naar het college van collega Lambert had moeten gaan die onze studenten had voorbereid op hoe je met deze enorme hoeveelheid aan kennis en nieuwe technieken op één dag, om moet gaan. Zo gaat dat bij studenten natuurlijk ook, realiseerde ik me: op het tentamen bedenk je pas dat het toch wel handig was geweest als je de colleges had gevolgd.

Alhoewel ik mijn schoeisel had aangepast aan deze dag, had ik het toch wel een beetje gehad tegen een uur of 5. Een heerlijke Bockwurst, en wat van gedachten wisselen met Wim, deed wonderen. Om half 9 verzamelden we weer voor de terugreis.  Eén bus bleef nog even achter: toch wachten op 4 studenten die te laat waren. Iedereen was uitgelaten, er werd gezongen.  Om half 3 rolde ik mijn bed weer in. Moe en voldaan. Hier ga ik een verslag over schrijven waren mijn laatste gedachten   voordat ik in slaap viel. Net als bij een schoolreisje.

april 27, 2015 Posted by | bijeenkomst | | Plaats een reactie

Gwensday

 

150324_groepsfoto

 

At the beginning of March, I received the following mail from my colleague Peter van Kollenburg:

“At Engineering we have approximately 8 exchange students. To get an idea about where we stand as Fontys Engineering, maybe it would be nice if you could have lunch with these students. This is also a great and honorable gesture towards these students! They are people from all over the world. See it as ‘just an idea’ from me. Just an idea? A great idea! Last week the moment was there. We had agreed to meet at noon. With a typical Dutch lunch: buns, currant buns, milk and buttermilk. Slowly they walked in: Trevat, Ayse Betul, Cemre, Rafat, Mohammed Emin, Tero Risto Johannes, Anna, Mansahej Singh, Gonzalo, Krasimira, Gwenc’hlan, Akash and Jesus. Eventually there were 13 students: from Spain, Italy, Turkey, India, France, Bulgaria and Finland; 8 men and 4 women. Let me explain: exchange students are students who study at a different university or college and go abroad for 6 months for their studies. These students have started in February and will return home in June.

I grew up in Belgium, and eventhough I have been living in the Netherlands for years now, I still cannot get used to the Dutch lunch. I ask if the food is the greatest culture shock? That remark hit the bull’s eye: Gwenc’lan from France jokes that he has already lost 6 kilos. Or is he serious? On Wednesday evening (amongst each other Gwensday, because it is an initiative from Gwenc’lan), they get together and cook for each other. Food connects. Reminds me of the book “Teacher Man” by Frank McCourt, who tempts his students to English poetry by having them read recipies to each other. But fortunately they are more positive about their studies: the project work and the practical subjects are very educational. For all of them it is a totally new experience. Though the level of mathematics is for some of them at a higher level at their own university. They are full of praise of our teachers. They have heard that all of our teachers, including the ones who have been active in the trade and industry, have to follow a didactics course. Several times they emphasize that we need to keep that practice. Our teachers are very good at explaining! Much better than at their own universities, where it is usually a “one way street”. I glisten.

At the end, when I ask them what their best tip is for our organisations, they tell me that a lot of the information on the website is only available in Dutch. They all have a list with them which states where to look for information: klassen, roosters,… But other things they cannot read. I am imagining studying in Bulgaria and getting a change of my class schedule… in Bulgarian. Completely handicapped of course. I would be so miserable I wouldn’t come out of my Bulgarian student room. But these students remain friendly, this is just a ‘minor’ issue. They are happy that we are listening to them and will improve the information based on their remarks. Such stars! They will make it in the future.

At the end of the lunch – the buns are almost all eaten – Peter suggest a group photo. Another colleague takes the picture so that Peter can be in the picture as well. “Are you ready?” our colleague asks: “cheese….Fontys”. Everybody smiles and we all go our own way. They go to class, I go to our lab where our Council of our mayor and aldermen is waiting for a short tour. Also nice, but the conversation with our foreign students is definitely the highlight of the week.

Thank you, students. Thank you, Peter.

 

 

april 2, 2015 Posted by | bijeenkomst | | Plaats een reactie

De ideale docent en de multivibrator

 

 afscheid wouter oosthuizen

Ruim  25 jaar heeft hij bij ons gewerkt: Wouter Oosthuizen, docent Elektrotechniek bij Fontys Hogeschool Engineering.  Afkomstig van Philips, zoals veel van onze collega’s. Ik ken hem pas een jaar; tijdens zijn afscheid leer ik hem eigenlijk pas echt kennen. Geliefd door zijn collega’s en studenten; een gangmaker. Veel van zijn collega’s en ook studenten waren dan ook aanwezig. Mooie woorden van zijn teamleider, met anekdotes die ik niet altijd kan plaatsen, maar zijn collega’s en de studenten blijkbaar wel, gezien de lach der herkenning. Ze hebben een lied voor hem gemaakt:

‘Ja, voor de studenten stond hij altijd klaar

Verzorgde een barbecue, gewoon elk jaar

En als er eens iemand een collega niet vond

Dan ging Wouter zoeken, kruipend over de grond’

Achteraf licht hij mij toe: “Met veel docenten op één kamer is gezellig, maar ook erg storend. Ons werd (en wordt) steeds in enquêtes duidelijk gemaakt dat we bereikbaar en studievriendelijk moeten zijn. Op zich juist, maar als een student, op zoek naar een collega, je langdurig afleidt dan is zoeken onder de bureaus ook een mogelijkheid …. :).”

En zoals het een goede docent betaamt, wil hij me tot op het laatste moment iets bijbrengen. Hij heeft een cadeautje voor me meegebracht: een gefreesd stuk staal in de vorm van een gezicht.  Zijn ogen knipperen geel en groen: een a-stabiele multivibrator.  Een multidisciplinaire samenwerking tussen werktuigbouwkunde en elektrotechniek. Want hij weet dat ik van gadgets houd, en van cross-overs. Thuis zoek ik het op: een multivibrator is een elektronische schakeling die de basis vormt voor een aantal eenvoudige twee-toestanden-systemen zoals knipperlichten. Wouter: “ Jaren hebben we getracht meer vrouwelijke studenten te interesseren voor onze opleidingen.   Eens per jaar werd er dan een ‘meisjes-doe-dag’ georganiseerd. Zij mochten dan zelf de   schakeling solderen. “ Ik dacht het al: een vrouwending dus, deze multivibrator.

multivibrator1

Zijn bedankje ontroerde mij: “

“Beste Ella en Frank,

Bedankt voor jullie sympathieke toespraken, gisteren bij mijn afscheid.

En ook voor de mogelijkheid om de receptie op de ‘werkplek’ te laten plaatsvinden.

Het gaf nauwelijks verstoringen van de reguliere lessen.”

Tja, tot op het laatste moment blijft het onderwijs voorgaan. En zo hoort het ook.

Er werd veel gelachen, en af en toe ook een traantje weggepinkt….

 

 

maart 5, 2015 Posted by | bijeenkomst | , | Plaats een reactie

Nieuwjaarsspeech

nieuwjaar

Braziliaanse muziek door het ensemble Brazilian Music onder leiding van docent Robert Jan Vermeulen, op onze nieuwjaarsborrel bij het ArtEZ Conservatorium op locatie Arnhem. Helemaal passend bij onze goede voornemens voor het nieuwe jaar. Want de afdeling Jazz&Pop in Arnhem gaat helemaal over naar Engelstalig onderwijs per september 2013. We gooien onze oude schaal weg en maken een nieuwe schaal die ons beter past. Voor wie wil weten wat ik daarmee bedoel, hieronder een gedeelte van mijn nieuwjaarsspeech.

Op de nieuwjaarsborrel van Provincie Gelderland vergeleek de commissaris van de koningin Clemens Cornielje de gemeenten met een krab: als de schaal te klein wordt, gooien ze die af en maken ze een nieuwe schaal. Dat vind ik ook wel een mooie vergelijking voor ons conservatorium.

In de laatste maand van het afgelopen jaar heb ik me verdiept in het keuzegedrag van onze studenten: waar komen ze vandaan en waarom komen ze bij ons studeren? Het blijkt dat de studenten die bij ArtEZ komen studeren een bewuste keuze maken voor ons Conservatorium. Ze komen vooral voor de kwaliteit van onze docenten en de sfeer op de locatie.

De studenten die naar ons conservatorium in Arnhem komen, komen uit alle windstreken van Nederland. Voor Jazz&Pop komen ze ook  veel uit het buitenland. Blijkbaar hebben onze opleidingen Jazz&Pop en Muziektheater een sterk profiel waarvoor studenten graag naar Arnhem afreizen. Ook als ze uit Utrecht, Amsterdam, Hamburg, Dusseldorf, Berlijn, Griekenland of Spanje komen. En die nationale en internationale faam hebben we in de eerste plaats te danken aan onze oud-studenten, onze docenten en de hoofden van de opleidingen Michiel Braam en Thom Koldenhof.

Door deze ontwikkelingen past de schaal die we nu hebben ons niet meer. Onze oude schaal die vooral op Nederland is georiënteerd wordt vervangen door een nieuwe internationale schaal, met een sterke (inter)nationale allure.

Het zal dan ook niet verbazen dat onze agenda het komende jaar internationaal georiënteerd is. In september wordt de totale opleiding Jazz&Pop Engelstalig. En wel om twee redenen:

  1. we sluiten hiermee beter aan bij de internationale beroepspraktijk van onze studenten
  2. voor studenten uit het buitenland wordt het aantrekkelijker om bij ons te komen studeren.

Daar hoort bij dat we onze muziek en muziektheaterproducties beter zichtbaar willen maken, zowel binnen als buiten Nederland. Het komende jaar staat dan ook in het teken van het zichtbaar maken van onze muziek: zowel letterlijk als figuurlijk, zowel onze studenten als onze docenten.

Dames en Heren, musici, er wacht ons weer een buitengewoon mooi en muzikaal jaar. Graag wil ik iedereen een gelukkig en succesvol 2013 toewensen.

januari 20, 2013 Posted by | bijeenkomst | , , , , | Plaats een reactie

Connekt’art

 

 


april 18, 2012 Posted by | bijeenkomst | , | Plaats een reactie

Liefde voor muziek laat zich niet persen in een keurslijf van beleidsnotities

Vandaag een denderend openingsconcert van onze nieuwe docenten (Izaline Calister, Jeroen van Vliet, Miguel Boelens, Wiro Mahieu, Sandra St. Victor met oud student Ruud Voesten) voor de voltallige studentengroep. Wat een sfeer.

Hieronder mijn openingsspeech.

Beste Studenten en Collegae,

 Welkom bij de officiële opening van het hogeschooljaar 2011-2012.

 Het zijn roerige tijden  in de kunstsector, roerige tijden in het onderwijs, en dus  roerige tijden in het kunstonderwijs. Het afgelopen jaar is een stortvloed van rapporten en maatregelen over ons hoofd neergedaald, van mensen en instanties die ons vertellen wat we moeten doen en hoe we het moeten doen. Ik geef een opsomming en bij voorbaat verontschuldig ik me voor het taalgebruik.

Ruim een jaar geleden, op 10 april 2010, verschijnt het rapport Veerman: differentiëren in drievoud. Hogere kwaliteit, meer profilering door universiteiten en hogescholen en meer differentiatie in het onderwijs zijn de kernboodschappen van deze commissie. Het kunstonderwijs krijgt de eer als eerste een sectorplan te schrijven.

 Al in mei komt de commissie Dijkgraaf met een rapport over de toekomst van het Nederlandse kunstonderwijs: Onderscheiden, verbinden, vernieuwen. Uit dit rapport wil ik kort citeren:“De kwaliteit van het kunstonderwijs in Nederland is uitstekend, maar het profiel moet scherper. Het beroep kunstenaar verandert snel. Zo vraagt de creatieve industrie om multidisciplinaire opleidingen met meer aandacht voor cultureel ondernemerschap. “

 “Het kunstonderwijs leidt getalenteerde jonge mensen op voor beroepen die wereldwijd in omwenteling zijn: een wervelwind van technologie, demografie en nieuwe productiestructuren en nieuwe wezensvragen van mensen. Het kunstonderwijs moet daarom voorop lopen in het kiezen van duidelijke profielen, verbinding met de beroepspraktijk en praktijkgericht onderzoek. Zo kan het zijn studenten, docenten en de sector in zijn geheel blijvend innoveren”.

Een excellent, onderscheidend aanbod is de norm. Daarom moeten hogescholen zich profileren: wie pretendeert alles te kunnen zal niet iets werkelijk realiseren. Een grotere varieteit van opleidingen is noodzakelijk.

De commissie signaleert in haar advies grote dynamiek in kunst, cultuur en de creatieve industrie. Die dynamiek leidt tot een steeds hechtere vervlechting met economie en samenleving in  geheel nieuwe vormen van beroepspraktijk. Dit vraagt om nieuwe creatieve vaardigheden, expertise en ondernemerschap.  

Het rapport Dijkgraaf vormt de basis voor het sectorplan voor de toekomst van het kunstonderwijs van de Kunstsector van het HBO . focus op toptalent. De kern van dit rapport is: Kwaliteit voor kwantiteit. Hogescholen zullen minder studenten opleiden tot beeldend kunstenaar of musicus. Daar staat extra aandacht voor toptalent, masters, onderzoek en aansluiting bij de creatieve industrie tegenover. De hogescholen kiezen voor zwaarder selecteren, onderlinge samenwerking en afspraken met de beroepspraktijk.

De hogescholen spreken af allemaal duidelijke profielen te kiezen. De vooraanstaande internationale positie van het Nederlands kunstonderwijs is voor hen een vanzelfsprekend uitgangspunt. Ze kiezen voor intensivering ervan.

De hogescholen gaan een kwart minder beeldend kunstenaars en dansers opleiden en tien procent minder klassieke of jazzmusici. Het hierdoor beschikbaar komende geld zal worden geïnvesteerd in de kwaliteit van kunstvakdocenten en extra begeleiding van (internationaal) toptalent. Voor deze laatste groep is een speciaal beurzenstelsel nodig. Bij muziek en dans komt er een landelijk samenhangend aanbod en een uitgesproken topvoorziening. Bij de masteropleidingen vindt uitbouw tot een volwaardig aanbod plaats. En meer onderzoek zal ten dienste staan van vernieuwende topsectoren, als een prikkel voor de economie.

 De politiek zit ondertussen ook niet stil. Het kabinet Rutte-Verhagen laat in november 2010 weten fors te willen bezuinigingen op cultuur. Ondernemerschap wordt de norm. Desondanks wordt de BTW op kaartjes voor de podiumkunsten verhoogt van 6% naar 19% BTW. De schreeuw om cultuur eind november mag niet baten, en leidt uiteindelijk slechts tot een uitstel van de BTW verhoging van januari 2011 naar juli 2011.

Staatssecretaris Zijlstra kondigt op 10 juni 2011 aan 200 miljoen, van het totale budget van 900 miljoen, op cultuur te gaan bezuinigen. De Raad voor Cultuur die Zijlstra om advies heeft gevraagd, adviseert een overgangsperiode maar Zijlstra wil er niet van weten.

 Onlangs heeft het kabinet haar beleidsnota voor het cultuurbeleid aan de tweede kamer voorgelegd. Deze beleidsnota heet : meer dan kwaliteit: een nieuwe visie op cultuurbeleid. Citaat: Het kabinet wil dat culturele instellingen en kunstenaars ondernemender worden en een groter deel van hun inkomsten zelf verwerven. Culturele instellingen moeten minder afhankelijk worden van de overheid en daardoor flexibeler en krachtiger worden.

 ‘Het kabinet kiest voor een sterkere bezuiniging op sectorinstituten en intermediairs in plaats van op cultuurproducerende instellingen. Veel taken die nu bij sectorinstituten belegd zijn om producerende instellingen te ondersteunen, vindt het kabinet de verantwoordelijkheid van instellingen zelf, brancheverenigingen en de markt.

Er zal geen ruimte meer in de basisinfrastructuur zijn voor Muziek Centrum Nederland en het Nederlands Muziek Instituut. De muzieksector is een professionele sector die het grootste deel van de ondersteunende taken zelf kan organiseren.’

 Tot zover deze opsomming. Het is niet allemaal onzin wat er in die rapporten staat. Maar waar is de passie? De kern waar het om gaat is de liefde voor ons vak. En die laat zich niet persen in een keurslijf van beleidsnotities.

 Gelukkig zien onze studenten dat ook. Vorige week zijn jullie, de eerstejaars van muziek, samen met de eerste jaars van art&design op introductie geweest (sheets over de introductiefoto’s) Vorige week vroeg De Gelderlander aan 3 van hen waarom ze in deze tijd voor een kunstopleiding kiezen. Hun antwoorden: het valt best wel mee met die werkgelegenheid in de muzieksector. Het is nu crisis, maar die gaat ook wel weer over. En: ik wil vooral iets doen waar ik gelukkig van wordt. En daarmee slaan ze de spijker op hun kop. Laten we niet bij de pakken neerzitten. Er is werk aan de winkel. Nu meer dan ooit.

 En studenten: mag ik jullie dan feliciteren met jullie keuze voor ArtEZ? Onze hogeschool heeft al jarenlang ondernemerschap in haar curriculum. Multidisciplinair onderwijs ligt hier voor het oprapen nu muziek samen onder een dak zit met dans, theater, art&design. Het afgelopen jaar heb ik een werkgroep mogen voorzitten over de ontwikkeling van de Musicus van de 21ste eeuw. We hebben met veel mensen gesproken: uit het arbeidsveld, studenten, alumni, middelbare scholieren en docenten. Als sterke punten komt er voor ons conservatorium uit: de mogelijkheid om je eigen stijl te ontwikkelen door de vele keuzemogelijkheden, en de vele disciplines die ArtEZ in huis heeft. Laten dit nu net ook de punten zijn die genoemd worden in de diverse adviesrapporten? Maar het mag duidelijk zijn dat er ook nog werk aan de winkel is: het is geen tijd om zelfgenoegzaam stil te blijven zitten. Studenten, jullie moeten je profileren. De projectweek staat helemaal in het teken van personal branding en ondernemerschap. De introductie week stond in het teken van netwerken. En natuurlijk blijft het ontwikkelen van het muzikale ambacht en artisticiteit voorop staan. Wij, jullie docenten en de hogeschool, zijn er om jullie daarbij te helpen en te ondersteunen.

Studenten, collega’s, ik werk inmiddels bijna een jaar op dit conservatorium. Maar nog dagelijks kijk ik mijn ogen uit. Nee, vallen mijn oren van mijn hoofd, als ik hoor wat er hier allemaal gebeurt. De kwaliteit is zo hoog, en de passie zo groot.

Maar er is nog iets waar we heel goed in zijn: bescheidenheid. Bescheidenheid is een deugd, bescheidenheid siert. We zijn er zo goed in om geheim te houden wat we doen, dat bijvoorbeeld geen ziel in Arnhem weet dat we hier wekelijks lunchconcerten houden. En dat onze eindexamens openbaar zijn. Laat staan dat ze weten hoeveel talent hier rondloopt. 

 Maar realiseer jullie: wat jullie hier doen is niet de norm. Om met Dijkgraaf te spreken: excellentie en onderscheidenheid zijn hier de norm. De lat ligt hier een stuk hoger dan in andere sectoren van het onderwijs. En dat moeten we vooral laten zien: aan de bewoners van Arnhem, aan onze collegae in de rest van het land, aan de politiek, aan het buitenland. We zijn goed, en dat mag iedereen horen. En hoe kunnen we dat beter doen dan door onze muziek?

 Studenten, collegae, heel veel succes dit jaar.

augustus 31, 2011 Posted by | bijeenkomst | , , , , | 1 reactie

on our way to the ArtEZ Soundsculpture

Yesterday ArtEZ students Art & Design and Music started their first week together in an old schoolbuilding in Arnhem. This week they work on a soundsculpture that they will present to Arnhem on Friday afternoon at Jansplein.

The first days of the starting year are my favourite moments of the year: still innocent, a little shy, the future open, everything is possible.

augustus 23, 2011 Posted by | bijeenkomst | , , | Plaats een reactie

New kids in town

Vandaag samen met Charlotte Bik, directeur van Art & Design de aftrap gedaan voor de gemeenschappelijke introductie. Studenten van Art & Design en Muziek werken een week lang samen aan projecten. Het resultaat is een Soundsculpture, dat gepresenteerd wordt op vrijdagmiddag op de Jansplaats in Arnhem.

Charlotte legde in haar vooral de nadruk op kwaliteit en toptalent. In het kunstonderwijs wordt dat nog belangrijker dan het al was. Kwaliteit gaat altijd voor kwantiteit.

Mijn bijdrage vanochtend bestond uit het belang van netwerken in de kunst. Bijgaand een stukje uit mijn introductie verhaal:

We kunnen niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is om je publiek en je opdrachtgevers te leren kennen. En natuurlijk ook collega’s met wie je kunt samenwerken of die je kunnen helpen om aan opdrachten te komen. Sommige mensen weten heel goed de prachtige dingen die ze maken,  geheim te houden. Mijn motto is: Be good and tell it. Met dat eerste komt het meestal wel goed bij studenten op de kunstacademie en op een conservatorium. Maar dat laatst vinden mensen vaak lastiger. Maar geloof me: met alleen goed zijn kom je er niet. Weet je hoeveel genieën er zijn die hun prachtige composities en kunstwerken mee hun graf in hebben genomen? ….Ik ook niet.

 

Vroeger had ik een hekel aan netwerken. Ik dacht dat het ging om gunsten van anderen te vragen en dat wilde ik niet. Maar netwerken is eigenlijk meer geven dan nemen. Als je wat aan een ander geeft is die ander bereid op zijn of haar beurt weer bereid om jou te helpen. Netwerken is wederkerig, dus begin met het helpen van anderen. Dan komt er vanzelf ook weer iets voor terug.

 In het programma van deze week staat netwerken centraal. Het programma is er op gericht om ‘jezelf te laten zien’ en om ‘samen te werken’. Het uitwisselen van ideeën, communiceren, interpreteren en reageren. We doen het al via facebook, twitter, weblogs. En je kunt het ook gewoon doen door samen aan iets te werken. Dat is wat we deze week gaan doen.

 

augustus 22, 2011 Posted by | bijeenkomst | , , | 1 reactie

Dutch Music Design (2)

Ever heard a political speech in a music composition? JacobTV, artist in residence at the ArtEZ Conservatory, manages to compose contemporary music mixed with pop, soundbites and video.  In his compositions he involves actual themes like war, prisoners, political speeches.

The Dutch Jacob Ter Veldhuis (alias Jacob TV) is an famous componist in the USA and lives in Los Angeles. He is very famous for his new approach of composing. His work is innovative and is related to the world around us. On January 27th he was in the televisionprogram ‘De wereld draait door’. In this program part of his video opera ‘The News’ was shown.

From 5 until 10th of July you can meet him at the Zwart Festival in Zwolle. He really is an example of the 21st Century Musician. 

juni 27, 2011 Posted by | bijeenkomst, Uncategorized | , , , | Plaats een reactie

‘Cultuur schreeuwt om Nederland’

Kreeg ik dit week-end getweet van oud-collega lector Jaap van Till. Daarmee slaat hij de spijker op de kop. De cultuurwereld voelt zich in de steek gelaten door de Nederlandse politiek. En schreeuwde om aandacht afgelopen zaterdag. Aandacht voor haar muziekscholen, aandacht voor haar orkesten, aandacht voor haar kunstonderwijs, aandacht voor haar beschaving.

Ook ArtEZ schreeuwde om Nederland.

1. De voorbereiding

2. Op weg

3. De schreeuw

4. de terugweg

5. weer thuis bij Artez

‘ een bijzonder gevoel van saamhorigheid’

‘we hebben het gevoel dat we echt iets hebben gedaan dat er toe doet’

 


november 22, 2010 Posted by | bijeenkomst, filmpjes | , , | Plaats een reactie