Creatieve Verbindingen van Ella Hueting

Overpeinzingen van een onderwijsmanager

Waarvoor zou je eigenlijk naar een conservatorium gaan?

Deze vraag is essentieel als je over de toekomst van de conservatoria nadenkt. Immers, een goede leraar kan je ook buiten het conservatorium vinden. In het Onderwijsblad van 3 september jl. geven docent Bernhard Reinke en student Jazz&Pop Ivo Vollering, indirect antwoord op de vraag wat onze toegevoegde waarde als ArtEZ Conservatorium is voor de studenten van de jazz&pop afdeling.   Ivo Vollering: ‘Ik denk dat het brede aanbod aan stijlen in Arnhem -pop, jazz, fusion, latin en improvisatie- beter is voor de ontwikkeling van mijn hoofdvak, en voor mijn persoonlijkheid.”

‘Hoe meer kennis je hebt van wat er op muziekgebied te koop is, hoe beter je je eigen geluid kunt vormgeven en presenteren’ legt Bernhard Reinke uit.

Dit zou wel eens de kern kunnen zijn van waar het in het conservatoriumonderwijs om gaat. Heerlijk om met een docententeam te werken dat over zijn eigen grenzen heen kan kijken.

 

Advertenties

september 7, 2011 Posted by | artikel | , , | Plaats een reactie

‘conservatoria in de randstad zijn een beetje in de war’

Afgelopen weken ontstond er nogal wat commotie in de Nederlandse conservatoria-wereld door een artikel in De Volkskrant waarin enkele (oud)bestuurders en (oud)docenten uit de Randstad opriepen om de provinciale conservatoria te sluiten ten gunste van de conservatoria in de Randstad. Stentor tekende de adekwate reactie van Ger Strijker (College van Bestuur ArtEZ op:

De kunstopleidingen in Nederland hebben gezamenlijk het plan gemaakt voor afname van het aantal muziekstudenten. Ger Strijker, lid van het college van bestuur van ArtEZ, begrijpt daarom niets van de oproep uit de Randstad om zes van de negen conservatoria op te heffen. “Ze zijn daar een beetje in de war”, veronderstelt hij. “Er is wel een kwaliteitsprobleem in het muziekonderwijs, maar dat gaat alleen op voor klassieke muziek. De afgesproken krimp van acht procent, en sommige conservatoria wat meer, voorziet juist in dit probleem. Kwaliteit op de conservatoria staat niet gelijk aan wat er gebeurt in de klassieke muziek, dat is een achterhaalde kijk op het muziekonderwijs.”
Het is geen nieuw verschijnsel dat door de drie conservatoria in de Randstad enigszins meewarig wordt gekeken naar de collega’s ‘in de provincie’. “Maar juist de Randstad heeft een probleem”, betoogt Strijker. “Die conservatoria leunen veel sterker op klassieke muziek dan wij. Daar moeten ze buitenlandse studenten aantrekken om het niveau te handhaven. Het is een overlevingsstrategie om te zeggen dat de andere conservatoria maar dicht moeten. Collegiaal is het niet, nee, vooral onverstandig.”

Voor het volledig artikel, zie De Stentor.

 

 

 

augustus 21, 2011 Posted by | artikel | , | Plaats een reactie

‘Pearls before breakfast’

“HE EMERGED FROM THE METRO AT THE L’ENFANT PLAZA STATION AND POSITIONED HIMSELF AGAINST A WALL BESIDE A TRASH BASKET. By most measures, he was nondescript: a youngish white man in jeans, a long-sleeved T-shirt and a Washington Nationals baseball cap. From a small case, he removed a violin. Placing the open case at his feet, he shrewdly threw in a few dollars and pocket change as seed money, swiveled it to face pedestrian traffic, and began to play.”…

Zo begint een een artikel in de Washington post op 8 april 2007, waarin een interessant experiment wordt besproken. Een oud collega van de HAN, Roos Jaspers,  maakte me attent op dit artikel: lees dit artikel verder in de Washington Post met de video’s erbij. Lees, luister en verwonder u.  (zie de link onder Washington Post).

Grappig dat een paar dagen nadat ik het bericht van Roos kreeg, verpakt in een powerpoint met nieuwjaarswens, Joshua Bell speelde in het Concertgebouw (het was opnieuw Roos die me daarop wees). Anil Ramdas schreef erover in NRC-Handelsblad. In dit artikel geeft Ramdas nogal af op Andre Rieu: ‘Andre Rieu,met zijn mechanische nabootsing van Strauss. Veel glitter en lichtjes en Disney-effecten: het is alleen verpakking.’ We laten ons tegen elkaar uitspelen door de bezuinigingen. Waarom afgeven op Andre Rieu omdat hij geld verdient met zijn optredens? Hij is geen Joshua Bell, maar ik heb buitengewoon veel bewondering voor manier van aanpak. En ook Janine Jansen weet de snaar goed te raken. Of zou zij volgens Ramdas ook alleen maar glitter en lichtjes zijn?

Roos, dank je wel.

januari 9, 2011 Posted by | artikel, concerten | , , , | 3 reacties

De docent maakt het verschil!

Door alle taken die docenten erbij hebben gekregen de afgelopen jaren, lijkt het alsof wel eens vergeten dat de allerbelangrijkste taak van een docent lesgeven is. In de brede zin van het woord natuurlijk, om te voorkomen dat alleen de oude vorm van eenrichtingangsverkeer met de docent voor de collegezaal of de klas als lesgeven gezien wordt. Daarom is het vooral van belang dat een docent goed is in lesgeven. Het klinkt als een open deur, maar met alle docenttaken die erbij zijn gekomen, lijken die lestaken wel eens ondergesneeuwd te worden. En waarom is dat nu zo belangrijk? Omdat de docent de grootste invloed heeft op het leren van de student. Belangrijk is dus te weten wanneer een docent een goede docent is in de ogen van een student.

Al sinds jaren ‘onderzoek’  ik waarom studenten de ene docent nou wel goed vinden en de ander niet, enkele weken geleden nog gecheckt bij onze student FRleden. En steeds kom ik uit op hetzelfde lijstje. Studenten vinden een docent goed lesgeven als zij/hij: feed-back geeft op de resultaten (zowel positief als negatief), de studenten respectvol behandelt, consequent en duidelijk is, kennis van het vakgebied heeft en blijk geeft van praktijkervaring (let op: ik heb het hier over hbo-docenten), enthousiast is en goed bereikbaar.

Dit week-end kwam ik toevallig een artikel tegen van Geoff Petty over het werk van John Hattie. Hierin beschrijft hij wat de grootste invloed heeft op het leren van studenten. In de ranking staat

1.  feed back

2. students’ prior cognitive ability

3. instructional quality

Het is een gedegen onderzoek met meer dan 10 verschillende aspecten, waarbij wordt aangegeven in welke mate ze bijdragen aan het leren van de student. Uit het lijstje blijkt in ieder geval duidelijk  ‘DE DOCENT MAAKT HET VERSCHIL’. Niet alleen verplichte kost voor docenten maar ook voor hun leidinggevenden.

Zie ook onderstaand interview met Hattie. Alhoewel het hier volgens mij vooral gaat om leraren in het VO kan ik met niet aan de indruk onttrekken dat hetzelfde opgaat voor docenten in het HBO.

mei 24, 2010 Posted by | artikel, filmpjes | | 6 reacties

HAN-Automotive onderwijs als voorbeeld voor India

Vandaag ontving ik een mail van instituutsdirecteur Autotechniek, Arthur Appelman, waarin hij mij een copie van het artikel Going Dutch van de hand van Halley Prabhakar, toestuurde in het blad Overdrive. Dit is, naar ik  begrepen heb het No. 1  Autotijdschrift van India.Vanwege de auteursrechten kan ik helaas het artikel niet integraal op de blog zetten. Hieronder enkele citaten:

“One of the most prestigious automobile education institutes in the Netherlands is HAN University’s Institute of Automotive Engineering, that offers a four-year diploma automotive engineering course. The curriculum focuses on passenger cars, commercial vehicles, ternative propulsion, environment logistics and maintenance. Applied science development and research benefit by its many laboratories, practical teaching aids, devices and technical equipment, expensive equipment such as a dynometer, engine test bed and a road simulator automobile manufacturers use. This infrastructure that its students enjoy is leagues ahead of what is provided to Indian students.”

Nederland wordt geroemd om de haar toeleverende functie aan de Autoindustrie, met bedrijven als NXP, Philips, Spijker, DafTrucks, …

Goed nieuws is dat er weer volop werk is in de auto-industrie en dat je er goed geld mee kunt verdienen. Zie bijvoorbeeld Opel, die 250 extra ingenieurs werft. Nu moeten we dit goede nieuws nog tussen de oren krijgen van onze jonge mensen. Anders hebben we binnenkort weer een schrijnend tekort aan technici. Zo ook een oproep gisteren in de Volkskrant (p. 18) van 4 TU-studenten: ‘Wil Nederland echt een kenniseconomie worden, creeer dan in de begroting een technologiedomein om alle technologische instellingen te financieren. Zo kunnen we van Nederland een ijzersterke kenniseconomie maken waar technologische innovatie volop de ruimte krijgt”.

april 3, 2010 Posted by | artikel | | Plaats een reactie

lector Hans Elias de Bree in de Scientific American

Het mailbericht  van dit week-end komt ontegenzeggelijk van onze lector Vehicle Acoustics, Hans Elias de Bree. Met zijn onderzoek aan de hand van een innovatief concept over sensoren staat hij deze week in de Scientific American. Als je dit lukt hoor je binnen wetenschapstermen echt tot de top van de wereld. Het artikel kan je downloaden door op Scientific American te klikken. Wat een prachtige pr voor techniek van de HAN. En wat een prachtige waardering voor het werk van Hans-Elias de Bree en Microflown.

Met deze sensor begon het allemaal:

bron: www.geluidnieuws.nl/2005/dec2005/bree.html

maart 7, 2010 Posted by | artikel | , , | Plaats een reactie

Nieuwjaarswens

De uitdaging van techniek

“Als mensen mij vragen: “Hoe gaat het met de Faculteit Techniek?”, antwoord ik steevast: goed, erg goed.” Zo begon ik de nieuwjaarstoespraak van verleden jaar. Ik had het toen over de uitdagingen waar we voor staan met onze faculteit: globalisering, de milieuproblematiek en de kredietcrisis. Allemaal externe factoren die van grote invloed zijn op de toekomst van techniek en daarmee ook op de toekomst van onze faculteit. Toen had ik nog niet kunnen bevroeden hoe drastisch die uitdagingen zouden uitpakken voor onze faculteit in 2009! We zijn het afgelopen jaar nogal op de proef gesteld. Eind januari 2009 bleek dat we 2008 met een fors tekort afsloten en ook 2009 zullen we met een flink tekort afsluiten. Om 2010 met een positief resultaat te laten eindigen zijn we bezig met aanzienlijke ‘ombuigingen’.  “Hoe heeft het zo ver kunnen komen” is een veelgehoorde vraag. Om te beginnen zijn we als faculteit nog onvoldoende ingesteld op de ambities die we hebben om volwaardig te kunnen meedraaien op het gebied van praktijkgericht onderzoek. We blijken te veel afhankelijk te zijn van het bedrijfsleven en de overheid als het gaat om onze onderzoeksactiviteiten. Hoe innovatief en kwalitatief hoogwaardig ons onderzoek ook is: zonder subsidie en externe bijdragen van het bedrijfsleven blijken we niet in staat te zijn al die onderzoeksactiviteiten te blijven uitvoeren met de ambities die wij hebben. In die zin heeft de kredietcrisis ook bij onze faculteit toegeslagen: bijdragen en opdrachten van het bedrijfsleven zijn fors teruggelopen.

Lees verder

januari 12, 2010 Posted by | artikel, duurzaamheid, speech, techniek, technologie en samenleving | , , , , , | 2 reacties

Sowing the seeds

Hi Masja,

Van het week-end wel een beetje ‘gesjogt’ maar meedoen aan de marathon zit er niet in. Ik probeer wel te gaan kijken. Ik vind het zo’n leuk inititatief. Ook leuk om vrienden te horen vertellen dat ze voor de marathon trainen, ook al werken ze helemaal niet bij de HAN. Ik ken wel veel collega’s die meedoen aan het trainingsprogramma. En die zijn allemaal heel enthousiast.

Een paar dagen voor de marathon ga ik naar Boston om daar het Massachusetts Institute of Technology (MIT) te bezoeken. We hebben daar inmiddels een goede band mee, vooral met het medialab. Vorig jaar was Glorianna Davenport , een  van de oprichters van het medialab, gastspreekster op het Digevent van ICA. Via haar hebben we een aantal mensen leren. Zo ook Mitchel Resnick. Ik ben erg geinspireerd door zijn artikel ‘Sowing the seeds’.  Hij beschrijft daarin de creatieve spiraal en hoe nieuwe technologieen studenten kunnen helpen om creatiever te worden. Nieuwe technologieen spelen een belangrijke rol in de ‘creative society’. Omdat (aldus Resnick):

1.  ze de mate van verandering versnellen waardoor de noodzaak van creatieve denkers wordt benaderukt bij alle aspecten in het menselijk leven.

2. nieuwe technologieen mensen helpen om zich te ontwikkelen tot creatieve denkers zodat zij beter zijn voorbereid op het leven in de ‘creative society’.

Hij heeft met zijn onderzoeksgroep een aantal ‘tools’ ontwikkeld om kinderen te helpen zich te ontwikkelen tot creatieve denkers. Onder andere Scratch (digitaal) en de Picocrickets (materieel).

Op 16 mei (de techniekdag in Arnhem) is ook de internationale Scratchdag. Hugo Arends is aan het kijken of hij die inNederland bij de HAN kan uitvoeren. Dat zou wel heel bijzonder zijn.  

Via Resnick zijn we weer in aanraking gekomen met de X-pollinates die in september een workshop hebben gegeven voor onze faculteit. Ook hen ontmoeten we dan weer. Het zou prachtig zijn om hun ideeen ook bij de HAN te integreren. We hebben al een plan liggen voor het ‘HAN-lab’ maar  helaas ontbreekt het ons op dit moment aan financiele middelen om dit lab te realiseren. Misschien dat we heel low profile kunnen starten in september. We zullen zien.

Ik heb de sheets doorgebladerd van jullie instituutsdag. Dat moet wel een leuke interessante dag zijn geweest. Die workshops zijn vast ook interessant voor andere instituten binnen de HAN.

Hoop dat jij ook hebt kunnen genieten van de zon in het paas week-end. We gaan er deze week weer tegenaan. Gek idee dat het vandaag al dinsdag is. Fijne week.

 

Ella

april 14, 2009 Posted by | artikel | , | 1 reactie

Hoe gebruik ik nieuwe media bij de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen, faculteit Techniek (HAN)

clip_image002[24]


Inleiding
clip_image002[26]

Sinds 1 september ben ik bij de HAN begonnen als nieuwe mediaspecialist/blogger bij de faculteit Techniek. In dit artikel dat ik schreef voor About:blank geef ik een overzicht welke nieuwe media ik gebruik, hoe en waarom.

Lees verder

januari 5, 2009 Posted by | artikel | , | Plaats een reactie

Vandaag stuurde ik dit stukje in voor Technieuws

Beste mensen,

Het is nog niet zo gebruikelijk bij de HAN: een delegatie Chinezen die door het gebouw heen loopt. Toch was dat het geval afgelopen maandag toen een delegatie van het Institute of Planning and Design van onze Arnhemse zusterstad Wu HAN, onze faculteit bezocht om te praten over mogelijke samenwerking. Ze bezochten ICA en Built Environment en ik begreep dat er verschillende contacten zijn gelegd. Zo’n gebouw heeft meteen een spannende uitstraling als er andere talen worden gesproken. Daar ligt nog een schone taak voor ons weggelegd in de toekomst.

De afgelopen weken heb ik een rondje gemaakt langs alle instituten/opleidingen. Ik maak het rondje af in januari bij de opleidingen die ik nog niet heb kunnen bezoeken. Ik vond het plezierig om weer eens ‘face-to-face’ met iedereen te kunnen praten en de mogelijkheid te krijgen om te vertellen waar we nu op faculteitsniveau mee bezig zijn. Jullie kennen vast ook wel dat gevoel dat je zelf erg druk bent en je afvraagt waar anderen mee bezig zijn. Dat gevoel kende ik zelf heel sterk toen ik nog zelf docent was en ik ‘het management’ maar zag vergaderen. En dan is het leuk om ook eens een kijkje in de keuken te mogen geven. Tijdens de bijeenkomsten heb ik iets verteld over de ontwikkelingen op faculteitsniveau, en we hebben het ook gehad over de wijze waarop we het contact kunnen onderhouden. Mail werd niet door iedereen op prijs gesteld. Kan ik me ook wel voorstellen als ik naar mijn eigen mailbox kijk: puilt dagelijks uit van de mail en dan zit je niet te wachten op nog een mailtje van de faculteitsdirecteur. Papier is natuurlijk helemaal geen optie meer. Zeker niet nu we het thema duurzaamheid als kernthema bij de HAN hebben. Bij Built Environment ben ik uitgenodigd om eens bij de wekelijkse lunch aan te schuiven, die zij op maandag gezamenlijk nuttigen. Dat ga ik in ieder geval doen. Bij ICA suggereerde iemand: maak eens een weblog. Dat triggerde wel, want daar had ik al eerder aan gedacht maar niet echt gedurfd omdat ik vrees die weblog niet regelmatig bij te kunnen houden. Maar het idee bleef toch door mijn hoofd spelen. En deze week ben ik dan toch maar gestart, samen met Masja van Fruchten, de instituutsdirecteur van het instituut International Business & Communication bij de HAN. Zo houden we elkaar aan de gang. Zie https://creatieveverbindingen.wordpress.com/ Het is een blog op persoonlijke titel, maar ik ben van plan om er veel op te schrijven van wat ik dagelijks meemaak. En dan kan iedereen gewoon kijken als hem of haar dat zelf uitkomt: geen post, geen mail. Hans Mestrum heeft ons geholpen de blog in de lucht te krijgen en onder zijn bezielende leiding hebben we de eerste blogs geplaatst. Jullie kennen hem allemaal van www.Hansonexperience.com. En als je hem niet kent is het echt de moeite waard om eens een kijkje te nemen op zijn blog omdat hij heel veel filmt bij ons over techniek en die filmpjes bij hem op de weblog zet. Die filmpjes worden ook veel bekeken, ook door jongeren. Op die manier worden we veel zichtbaarder als techniek.

Mensen kunnen natuurlijk op mijn blog kijken, maar er gaat natuurlijk niets boven persoonlijk contact. Daarom ga ik naast deze blog regelmatig lunches organiseren met studenten en medewerkers om faculteitsbreed over een bepaald thema te spreken. En dan een of twee keer per jaar een rondje bij alle instituten. Zo blijf ikzelf een beetje bij, en weten jullie ook een beetje waar ik me dagelijks achter mijn groen rubberen bureau mee bezig houd.

Deze dagen nopen ons natuurlijk om eens over onze schouder te kijken naar het afgelopen jaar. Terugkijkend kan ik niet anders zeggen dan dat Techniek me volledig gegrepen heeft. Ik vind dat er prachtige dingen gebeuren op onze faculteit. De mensen zijn gepassioneerd. Ook de meeste studenten. Zo hebben diverse studenten van ons (internationale) prijzen gewonnen, worden produkten die gemaakt zijn door onze studenten ook echt in de praktijk gebruikt, en ligt de wereld voor onze afgestudeerden open. Het is nu wel even spannend wat de kredietcrisis ons gaat brengen. Daarom is het zo belangrijk dat we laten zien dat techniek ook een belangrijke rol speelt bij het oplossen van maatschappelijke problemen zoals in de gezondheidszorg en bij het oplossen van milieuvraagstukken. Ik kan het komende jaar dan ook niet anders dan met vertrouwen tegemoet zien. Maar voor die tijd hebben we nog twee weken vakantie en wens ik iedereen de welverdiende rust.

Prettige feestdagen en een Gelukkig Nieuwjaar. En tot op onze nieuwjaarsstamppot op 3 januari?

Hartelijke groet,

Ella Hueting

december 17, 2008 Posted by | artikel | | 4 reacties