Creatieve Verbindingen van Ella Hueting

Overpeinzingen van een onderwijsmanager

overpeinzingen van een onderwijsmanager

Team Rembrandts: de laatste loodjes

Team Rembrandts: de laatste loodjes

 

Het was vrijdagmiddag, bijna 5 uur. Om 6 uur gaat de bel: een harde toeter, die laat weten dat je nu echt het Fontysgebouw moet verlaten omdat je er anders tot maandagochtend moet blijven. Gedurende de week is de hogeschool tot 10 uur ’s avonds open, maar op vrijdag moet iedereen uiterlijk om 6 uur het week-end in. Het was mooi geweest voor deze week: laptop in de tas, het werk waar ik niet aan toe gekomen was deze week en in het week-end afgemaakt zou moeten worden, erbij. Ik kon mooi de trein van half 6 halen naar mijn zusje in Amsterdam. Sterker: de wetenschap van de toeter dwong me om het pand vandaag eens tijdig te verlaten. En toen kwam Thomas, student mechatronica,  binnen die mij zijn prachtige professionele foto’s liet zien van het Team Rembrandts dat maandag naar de VS vliegt voor een robotwedstrijd. En hun trotse docent Max die het team naar de wedstrijd begeleidt, met een setje aan promotiemateriaal met een ‘echte’ Team Rembrandts ballon. Tussendoor belde nog even iemand over een dringende bestuurlijke kwestie: ‘eerst even ons robotteam uitzwaaien’, antwoordde ik, voordat ik hem te woord kon staan.  En terwijl ik het robotteam uitzwaaide kwam ik Jonathan tegen op de gang, een Engelse student Electrical Engineering. Hij vertelde mij van zijn geweldige stage in Amsterdam, en dat hij nu community manager is geworden van een startup organisatie in Eindhoven. Wauw, wat een eer om zo’n baan aangeboden te krijgen als student. Hoezo: techniek heeft niet met mensen te maken? schoot er door mijn hoofd, toen ik dacht aan de discussie de dag ervoor met een voorlichter van Fontys. Om half 6 trok ik mijn jas aan. Ik zou nog net de trein van 6 uur kunnen halen. Op de gang naar buiten liep ik langs het Roboticslab. De studenten van het Team Rembrandts waren nog heel druk om de laatste dingen in te pakken voor hun reis naar de wedstrijd in de VS. Maar ook zij zouden er toch echt uit moeten om 6 uur. Ik maakte nog snel even een foto van het team: de laatste loodjes….Veel geluk en veel succes!

De toeter ging. Het was nu dus echt 6 uur! Ik kon nog net de trein van half 7 halen. Ik had anderhalf uur om de dag en de week na te kauwen. Er was weer veel gebeurd. Sterker: elke dag gebeurt er wel iets waarvan ik denk: daar kan ik een boek over schrijven. Het idee om mijn blog over Kunst, Wetenschap en Techniek om te zetten naar een blog met ‘Overpeinzingen van een Onderwijsmanager’ was geboren. Maar hij zou wel Creatieve Verbindingen blijven heten. Want dat zijn het.

Om 8 uur haalde mijn zusje mij op van het Amstelstation in Amsterdam: “Heb je nog iets leuks meegemaakt vandaag?”

 

 

 

maart 15, 2015 - Posted by | column | , ,

2 reacties »

  1. leuk!
    en enerverend, je had je zus heel wat te vertellen!

    Reactie door Menno | april 1, 2015

  2. 😉

    Reactie door Ella Hueting | april 2, 2015


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: