Creatieve Verbindingen van Ella Hueting

Overpeinzingen van een onderwijsmanager

HAN-techniek laat de ophaalbrug neer

Een vriendin-ondernemer zei mij ooit eens: “de HAN is voor ondernemers een vesting, en de ophaalbrug is omhoog”. Het leek me onvoorstelbaar: mijn deur staat toch altijd open? We hebben een website met een ondernemersloket. En iedereen is van harte welkom. Maar volgens mijn vriendin is het behoorlijk lastig om te weten waar je naar binnen moet. En als je eenmaal binnen bent, is de kans groot dat je verdwaalt. En daar moet natuurlijk wat aan gedaan worden: we zijn er dan ook trots op dat op 16 juni as de Ondernemerskring Arnhem haar jaarvergadering houdt bij HAN-techniek, waarbij we workshops geven en rondleidingen in onze laboratoria: engineering, informatica en multimedia, autotechniek. Overal zal uitleg gegeven worden over wat er in de laboratoria staat, wat je er mee kunt doen en maken. En vooral ook: wat je er als ondernemer aan hebt. We zijn druk met de voorbereidingen bezig. Ik verheug me er nu al op. En…. wellicht kunnen we ook al een tipje van de sluier oplichten van het fablab. Want ja, heus, dat wordt binnenkort geopend. Maar dat is voor een volgend blog.

mei 31, 2010 - Posted by | bijeenkomst | ,

4 reacties »

  1. Beste Ella,

    Helaas een herkenbaar verhaal.

    De hogeschool (HAN) is voor ondernemers echt een jungle om in te verdwalen.

    We kennen als HAN veel gezichten naar buiten toe: SBC, CvO, ECEM, Lectoraten, CPM, praktijkcoördinatoren etc.

    Loketfunctie is mooi, maar vaak erg verscholen voor ondernemers (b.v. geen centrale plaats in de hal).

    Ik hoop dat we via het fab lab weer meer een herkenbaar gezicht naar buiten krijgen (en zal daar mijn steent(je) aan bijdragen), maar ik hoop ook dat we iets structureels aan ons gezicht naar buiten kunnen doen een soort HVC voor ondernemers / organisaties.

    Groeten van een immers altijd positieve Jan

    Reactie door Jan Jansen | juni 1, 2010

  2. Alle tips welkom!

    Reactie door ella hueting | juni 2, 2010

  3. Hoe komt het toch dat het tussen HAN en ondernemers maar niet wil vlotten ?

    Frans Huygen, ICA-docent, schreef in 2008 een beschouwing in HANovatie onder de titel “De structuur van de HAN is niet geschikt om haar marktactiviteiten te laten groeien met 5 % […] per jaar”; zie http://www1.han.nl/insite_new/hanovatie/content/item.xml?id=20860 .

    Frans’ analyse komt overeen met mijn eigen ervaringen. De HAN mag dan één grote hogeschool zijn, maar de clubjes in die hogeschool die de commerciële markt proberen te bewerken werken los van elkaar en soms zelfs tegen elkaar in. Zo krijg je nooit een positie in de markt van in-companyopleidingen, post-bachelors en (professional) masters. De echt grote jongens in deze markt lachen om een speler als de HAN (en alle andere hogescholen, het is overal hetzelfde).

    Nog een observatie, die ik al in de jaren 80 deed en sindsdien steeds weer bevestigd heb gezien: de mensen die de HAN inzet in contractactiviteiten zijn heel andere types dan de reguliere docenten. Sterker, de meeste docenten in de voltijdopleidingen zijn helemaal niet geschikt om op te treden voor een geheel andersoortig publiek dan wat ze normaal gewend zijn, namelijk volwassenen, ervaren mensen die zelf al hogere opleidingen hebben voltooid, onder hen ook ondernemers. Binnen het onderwijsgevend personeel bestaat dus een tweedeling, waardoor initieel en post-initieel (= meestal commercieel) totaal gescheiden werelden zijn. Die tweedeling frustreert de ambities van de hogeschool om een belangrijke rol te gaan spelen als “kennispoort”. En die tweedeling is zonder meer het gevolg van consequent falend personeelsbeleid. De instrumenten beoordeling, beloning en loopbaanbeleid deugen niet om docenten met veelbelovende competenties duurzaam te boeien en te binden. Alleen managers en staffunctionarissen kunnen carrière maken, niet docenten. Hoe ambitieuzer een docent is, hoe onaantrekkelijker hij het personeelsbeleid van de hogeschool vindt.

    Sinds vele jaren ben ik niet alleen docent in het initieel onderwijs, maar lever ik ook bijdragen aan post-bachelor- en masteropleidingen. Zo werkte ik al vanaf de vroege jaren 90 bij de toenmalige hts (later faculteit Techniek) in de Master of Science Industrial Management, in samenwerking met een Engelse universiteit. Tegenwoordig werk ik voor het Expertisecentrum Informatica, Media en Communicatie, en voor de OU. Ik ben al die jaren een van de heel weinigen geweest die een dubbelleven leidden als docent initieel en post-initieel. Bij het EIMC valt me op dat die ICA-contractpoot op geen enkele manier tot samenwerking komt met andere contractafdelingen binnen de HAN, zoals (met name) het Expertisecentrum van de FEM; terwijl samenwerking toch voor de hand zou liggen en grote voordelen zou opleveren. Dat ligt zeer zeker niet aan het EIMC, kan ik bevestigen. Allerlei oud zeer uit het verleden blijft opbreken, en leidt ertoe dat men niet alleen niet samenwerkt, maar elkaar zelfs actief tegenwerkt. Hoe kun je nou ooit verwachten dat je als HAN iets voor de regionale ondernemers kunt betekenen als de HAN-spelers elkaar onderling in de wielen blijven rijden ?

    In mijn vorig leven aan de FEM bestond nog het toenmalige Kenniscentrum, de gemeenschappelijke contractpoot van FEM, Techniek en ICA. Ik werd eens vanuit de opleiding MER gepolst voor een bijdrage aan een op te starten MER-
    kop-opleiding voor ambtenaren die alleen GA hadden gedaan en nu alsnog een volwaardige bachelor wilden. Op mijn naïeve vraag: “Dat zal toch zeker wel via het Kenniscentrum gaan lopen ?” werd ik aangestaard alsof ik uit een gesticht was ontsnapt. Nee, natuurlijk moest het Kenniscentrum daarbuiten blijven, dit beloofde veel te mooie opbrengsten voor de MER ! .-. Ongeveer in dezelfde periode hoorde ik van lucratieve cursussen die vanuit de opleiding FE (fiscaal) aan MKB-ondernemers aangeboden gingen worden. Geen zaak voor het Kenniscentrum ? Nee, antwoordde een docent die erbij betrokken was, want als we het als FE doen, los dus van het Kenniscentrum, vangen we twee keer zoveel.

    Toen zag ik dus al de middelpuntvliedende bewegingen die uiteindelijk leidden tot de liquidatie, pardon de “ontvlechting”, van het Kenniscentrum. Zo probeert men dus op de HAN commerciële relaties aan te knopen en derde geldstroom te genereren. Het is een bundel middenstanders, zo’n hogeschool, kleine krabbelaars die allemaal voor hun “eige” gaan. Op die manier wordt het nooit wat. Geen wonder dat ondernemers de HAN geen aantrekkelijke partner vinden.

    Reactie door Peter De Reijke | augustus 19, 2010

  4. Hoewel ik me verbeeld minder ervaring binnen de HAN te hebben dan Jan en Peter herken ik zeker de beide argumenten (personeelsbeleid en organisatiestructuur) die Peter aanhaalt. We laten als HAN m.i. mooie kansen liggen meer klanten te bedienen en een grotere bijdrage te leveren aan de BV NL. Ik verbaas me er over dat we dit niet meer geïntegreerd aanpakken en zo versnipperd – als middenstanders – opereren.
    Ik denk graag mee!

    Reactie door Sjoerd | augustus 19, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: