Creatieve Verbindingen van Ella Hueting

Overpeinzingen van een onderwijsmanager

Op zoek naar een nieuwe naam

We zijn op zoek naar een nieuwe naam voor ons Bureau Bedrijfsopleidingen (BBO, werknaam). Per 1 januari gaat het BBO van de Faculteit Techniek officieel van start. Onder leiding van Bram Steennis gaat een team van zo’n 20 mensen zich bezig houden met het ontwikkelen en uitvoeren van cursussen.

Het woord cursus moet overigens breed worden gezien. Het bedrijfsbureau is straks ook verantwoordelijk voor p-hbo cursussen die bijvoorbeeld twee jaar duren of instroomcursussen van een paar dagen voor mbo-ers die daarna het hbo binnenstappen. Bovendien is er ook een examenbureau voor onderdelen die buiten het initieel onderwijs vallen, voert de masteropleidingen uit etc. Een heel pakket. Allemaal afkomstig uit de huidige technische Expertisecentra van de Faculteit Techniek, zoals die van Engineering, Bouwkunde en Civiele Techniek, Autotechniek, ICA en HLO. Naast de organisatie van deze cursussen zal ook worden ingezet op het ontwikkelen van nieuwe cursussen.

Het is een dynamische markt waar je op de ene dag niet weet wat er op de andere dag gaat komen, ondanks alle planning en voorbereiding, waar teleurstelling wordt weggewerkt met succes en gelukkig van dat laatste het meeste. En dit allemaal omdat de HAN een serieuze invulling wenst te geven aan ‘Leven Lang Leren’. We willen er dus duidelijk zijn, zowel voor de MKB als de grote bedrijven, voor belangstellenden die na een technische hbo opleiding nog een stap willen maken, hetzij voor henzelf hetzij voor het bedrijf waar ze werken. Goed voor Nederland en de economie, maar ook goed voor de HAN. Maar het gaat hier zeker niet alleen om het krijgen van een extra geldstroom. Natuurlijk moet het bedrijfsbureau ten minste haar eigen broek ophouden, maar veel belangrijker nog is de meerwaarde die de HAN uitstraalt met een professioneel bureau dat haar klanten goed bedient met kwalitatief hoogstaande cursussen en opleidingen. Daarnaast wil de HAN dat docenten zich professionaliseren. Een van de manieren om dat te doen is ervoor te zorgen dat deze docenten in het werkveld cursussen geven, liefst nog bij een bedrijf zelf. Op dit moment draaien er dergelijke cursussen in heel Nederland. We zitten natuurlijk hier op de HAN in Arnhem en Nijmegen met bijvoorbeeld cursussen over digitale communicatie, maar bijvoorbeeld ook bij Imtech in Rotterdam en bij Corus in IJmuiden, in Den Helder. En zelfs in Ghana, werken we samen met bedrijven in de bouw en ziekenhuizen, draaien cursussen met en voor Akzo Nobel en KEMA enz.

Blijft nog over de naam van het bureau. Een goede naam is erg belangrijk. Het kan een naam zijn die de lading precies goed dekt maar niet goed ligt of andersom … we zijn daar nog niet uit. We hebben onlangs een prijsvraag uitgeschreven voor de nieuwe naam, maar daar is helaas toch niet DE naam uitgekomen. Wel zijn daardoor de criteria waaraan de naam wordt voldoen duidelijker geworden, namelijk:

– De naam moet goed de lading dekken voor alle opleidingen van de Faculteit Techniek, ook bij opleidingen die onder de faculteit vallen maar geen technische uitstraling hebben zoals de opleidingen van de Informatica Communicatie Academie en van Applied Science. Of moet zo algemeen zijn zoals bijv. de Newton Academy.

– De naam moet bij voorkeur Engelstalig zijn of makkelijk te vertalen in het Engels voor het buitenland

– De url moet beschikbaar zijn

– De naam moet geen verwarring geven met andere onderdelen van de HAN

– De naam moet korte en krachtig zijn en goed overkomen bij het aannemen van de telefoon.

Het blijkt best lastig te zijn om een naam te vinden die aan al die criteria voldoet. Daarom wil ik het nog eens proberen via dit blog. Wie weet. Bram heeft geregeld dat de winnaar lekker eten in een toprestaurant. Een dinerbon voor twee personen ligt klaar.

Ben benieuwd.

Ella

december 24, 2008 Posted by | Uncategorized | | 4 reacties

Nog meer China

Ha Masja,

Het is wel lekker dat we het even wat rustiger aan kunnen doen. Ook mooi tijd om nog wat achterstanden weg te werken en plannen te maken voor het nieuwe jaar. En, je hebt helemaal gelijk: de meeste docenten zijn nu bezig om onder de kerstboom de portfolio’s van studenten na te kijken, hun lessen voor na de kerstvakantie voor te bereiden en werkstukken te corrigeren. Wat dat betreft heeft de buitenwereld vaak nog wel een verkeerd beeld van het onderwijs, als ze denkt dat er tijdens de schoolvakanties helemaal niet meer wordt gewerkt.
Na het bezoek van de Wuhan delegatie en de lezing van Mahbubani blijft China me boeien. Ik heb dit week-end een prachtig boek gelezen: Shanghai skyline van Carolijn Visser. Ze beschrijft hierin haar bezoek in 2007 aan Shanghai en enkele plaatsen in het binnenland. 20 jaar daarvoor was ze er ook al geweest. En nu beschrijft ze wat er allemaal veranderd is. Wat ooit onvoorstelbaar was, is nu heel gewoon: katholieken die decennialang hun geloof in het geheim moesten belijden trekken nu naar kerken waar plaats is voor 4000 man. De traditionele huisjes worden gesloopt voor torenflats. Ook reist ze naar plaatsen waar schrijvers als Pearl Buck hebben gewoond, om te kijken hoe mensen toen leefden en wat er veranderd is. Het is ook opvallend dat er inmiddels een middenklasse is ontstaan. Maar de politiek blijft een enorme rol spelen. Ook in het prive-leven van mensen.  Ook beschrijft ze hoe overal wordt gebouwd. Als oude gebouwen gerestaureerd worden, wordt meestal bedoeld dat ze gesloopt worden en dan weer opnieuw opgebouwd. Ik vraag me af hoeveel echt oude gebouwen er nog staan in China. Het land heeft immers een enorm oude cultuur. In de stad hebben de mensen maar 1 kind. Er rust dan ook een enorme druk op die kinderen. Daardoor ook heel veel zelfmoorden: 287.000 per jaar in China (op een bevolking van 1,2 mljard is dat dus ongeveer 1 op 4.000 mensen; in Nederland is dat 1 op 10.000).  Het meest opvallend vind ik dat je toch de indruk krijgt dat heel veel gedirigeerd wordt van bovenaf en dat het er niet op lijkt dat mensen bevlogen zijn om hun land vooruit te helpen. En dus weinig voor elkaar doen, tenzij het familie is. Dat was echt nieuw voor mij, want ik dacht dat juist in Aziatische landen een groot gevoel van saamhorigheid was en dat de basis ook voor de vooruitgang. In ieder geval is het boek een aanrader.

Heel fijne kerstdagen. En verder probeer ik regelmatig mijn tanden te poetsen.

december 24, 2008 Posted by | China | | Plaats een reactie